1
Gdy Jezus to powiedział, podniósł swoje oczy ku niebu, mówiąc: Ojcze! Nadeszła godzina, otocz chwałą Twojego Syna, aby i Twój Syn otoczył chwałą Ciebie;
2
Tak, jak dałeś mu władzę nad wszelkim ciałem, aby dał życie wieczne tym wszystkim, których mu dałeś.
3
A to jest życie wieczne, aby poznawali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, i tego, którego posłałeś, Jezusa Mesjasza.
5
A teraz Ty, Ojcze otocz mnie chwałą u siebie, tą chwałą, którą miałem u Ciebie zanim zaistniał świat.
6
Objawiłem imię Twoje ludziom, których mi dałeś ze świata; byli Twoi i mnie ich dałeś; i zachowywali Twoje Słowo.
8
Albowiem słowa, które mi dałeś, dałem im; i oni je przyjęli, i prawdziwie poznali, że od Ciebie wyszedłem, i uwierzyli, że Ty mnie posłałeś.
11
I już nie jestem na świecie, ale oni są na świecie, a ja idę do Ciebie. Ojcze Święty! Zachowaj ich w imieniu Twoim; tych których mi dałeś, aby jak my, byli jedno.
12
Gdy byłem z nimi na świecie, ja strzegłem ich w imieniu Twoim; tych których mi dałeś, i ustrzegłem, i nikt z nich nie zginął, tylko syn zatracenia, aby Pismo zostało wypełnione.
14
Ja dałem im słowo Twoje, a świat miał ich w nienawiści, dlatego że nie są ze świata, jak i ja nie jestem ze świata.
21
Aby wszyscy byli jedno; jak Ty Ojcze we mnie, a ja w Tobie, aby i oni w nas byli jedno; aby świat uwierzył, że Ty mnie posłałeś.
23
Ja w nich, a Ty we mnie, aby zostali wydoskonaleni w jedności, i żeby świat wiedział, że Ty mnie posłałeś, i że ich umiłowałeś, jak mnie umiłowałeś.
24
Ojcze! Chcę, aby i ci, których mi dałeś, byli ze mną tam, gdzie ja jestem; aby oglądali moją chwałę, którą mi dałeś, bo umiłowałeś mnie przed założeniem świata.
25
Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, ale ja Ciebie poznałem, i ci poznali, że Ty mnie posłałeś.
26
I dałem im poznać Twoje imię, i jeszcze dam je poznać, aby miłość, którą mnie umiłowałeś, w nich była, i ja w nich.