Ewangelia Jana 16

1 To wam powiedziałem, abyście nie zostali złamani.

2 Wyłączać was będą z synagog; a nawet nadchodzi godzina, że każdy, kto was zabije, będzie uważał, że pełni służbę Bogu.

3 A to wam uczynią, gdyż nie poznali Ojca, ani mnie.

4 Lecz to wam powiedziałem, abyście, gdy przyjdzie ta godzina, przypomnieli sobie, że to ja wam powiedziałem; a nie mówiłem wam tego od początku, bo byłem z wami.

5 A teraz idę do Tego, który mnie posłał, a nikt z was nie pyta mnie: Dokąd idziesz?

6 Ale dlatego, że o tym wam mówię, smutek zaczął napełniać wasze serce.

7 Lecz ja wam mówię prawdę: Pożyteczniej jest dla was, abym ja odszedł. Bo jeśli nie odejdę, Opiekun nie przyjdzie do was; ale jeśli odejdę, poślę Go do was.

8 A On, gdy przyjdzie, wykaże, że świat jest w błędzie odnośnie grzechu i odnośnie sprawiedliwości, i odnośnie sądu;

9 Odnośnie grzechu, gdyż prawdziwie nie uwierzyli we mnie;

10 Odnośnie sprawiedliwości także, gdyż idę do Ojca mojego i już mnie nie ujrzycie;

11 Odnośnie sądu natomiast, bo przywódca tego świata jest osądzony.

12 Mam wam jeszcze wiele do powiedzenia, ale teraz nie możecie tego znieść.

13 Lecz gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę; bo nie sam od siebie mówić będzie, ale cokolwiek usłyszy, mówić będzie i oznajmi wam o tym, co ma nadejść.

14 On mnie otoczy chwałą, gdyż z mego weźmie i wam oznajmi.

15 Wszystko, to co ma Ojciec, jest moje; dlatego powiedziałem, że z mego weźmie, i wam oznajmi.

16 Jeszcze chwila, a nie ujrzycie mnie i znowu chwila, a ujrzycie mnie, bo ja idę do Ojca.

17 Mówili więc do siebie nawzajem niektórzy z Jego uczniów: Co znaczy to, o czym nam mówi: Jeszcze chwila, a nie ujrzycie mnie, i znowu chwila, a ujrzycie mnie, i że ja odchodzę do Ojca?

18 Powiedzieli więc: Co to znaczy, gdy mówi: Chwila? Nie rozumiemy tego, co mówi.

19 Jezus więc poznał, że Go chcieli zapytać, i powiedział im: Pytacie się między sobą o to, co powiedziałem: Jeszcze chwila, a nie ujrzycie mnie, i znowu chwila, a ujrzycie mnie.

20 Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: Wy będziecie płakać i narzekać, a świat będzie się weselił; wy zostaniecie zasmuceni, ale smutek wasz obróci się w radość.

21 Kobieta, gdy rodzi, smuci się, bo nadeszła jej godzina; lecz gdy urodzi dziecko, już nie pamięta o cierpieniu, z powodu radości, że człowiek został zrodzony na świat.

22 Teraz więc i wy wprawdzie smucicie się; lecz ponownie ujrzę was, a będzie się radowało wasze serce, i nikt nie odbierze wam waszej radości.

23 A w tym dniu, o nic nie będziecie mnie pytać. Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: O cokolwiek prosilibyście Ojca w moim imieniu, da wam.

24 Aż do teraz o nic nie prosiliście w moim imieniu; proście, a otrzymacie, aby radość wasza była pełna.

25 To mówiłem wam w podobieństwach; nadchodzi godzina, gdy już więcej nie będę mówić wam w podobieństwach, lecz otwarcie oznajmię wam o moim Ojcu.

26 W tym dniu będziecie prosić w moim imieniu; a nie mówię wam, że ja będę prosił Ojca za wami;

27 Sam bowiem Ojciec miłuje was, dlatego że wy mnie umiłowaliście i wierzyliście, że ja wyszedłem od Boga.

28 Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat; ponownie opuszczam świat i idę do Ojca.

29 Jego uczniowie powiedzieli do Niego: Oto teraz otwarcie mówisz i nie mówisz już do nas żadnego podobieństwa;

30 Teraz wiemy, że wszystko wiesz i nie potrzebujesz, by ktoś Ciebie pytał. Na tej podstawie wierzymy, że wyszedłeś od Boga.

31 Jezus odpowiedział im: Dopiero teraz wierzycie?

32 Oto nadchodzi godzina, i teraz już nadeszła, abyście zostali rozproszeni, każdy w swoją stronę, a mnie samego zostawicie; a ja nie jestem sam, bo Ojciec jest ze mną.

33 To wam powiedziałem, abyście we mnie mieli pokój. Na świecie będziecie mieć ucisk; ale ufajcie, ja zwyciężyłem świat.