Pieśń nad Pieśniami 3

1 Na swoim łożu nocami szukałam tego, którego miłuje moja dusza. Szukałam go, ale go nie znalazłam.

2 Ach! Wstanę i obiegnę miasto, po ulicach i po placach będę szukać tego, którego miłuje moja dusza. Szukałam go, ale nie znalazłam.

3 Znaleźli mnie strażnicy obchodzący miasto; spytałam ich: Czy widzieliście tego, którego miłuje moja dusza?

4 Zaledwie minęłam ich, wtedy znalazłam tego, którego miłuje moja dusza. Uchwyciłam go i nie puszczę, aż wprowadzę go do domu mojej matki i do pokoju tej, która mnie poczęła.

5 Błagam was, córki Jerozolimy, na sarny i łanie polne: Nie budźcie i nie rozbudzajcie miłości, dopóki nie zapragnie.

6 Kim jest ta, która od strony pustyni wznosi się niczym słupy dymu, okadzona mirrą i kadzidłem ze wszelkiego wonnego proszku kupca?

7 Oto lektyka! To jego – Salomona, wokół niej sześćdziesięciu dzielnych spośród dzielnych Izraela.

8 Wszyscy trzymają miecze, doświadczeni w walce. Każdy z nich ma swój miecz u swego boku z powodu zagrożenia w nocy.

9 Ten palankin zrobił sobie król Salomon z drzew Libanu.

10 Jego słupki wykonał ze srebra, jego oparcie ze złota, jego siedzenie z purpury, a wnętrze wyścielone miłością córek Jerozolimy.

11 Wyjdźcie i patrzcie córki Syjonu na króla Salomona w koronie, którą ukoronowała go jego matka w dniu jego zaślubin i w dniu radości jego serca.