Ewangelia Marka 4

1 I ponownie zaczął nauczać nad morzem; a zgromadził się wokół Niego tak wielki tłum, że wstąpił do łodzi i siedział w niej na morzu, a cały lud był na lądzie nad morzem.

2 I nauczał ich wielu rzeczy w podobieństwach, i w swej nauce mówił do nich:

3 Słuchajcie uważnie! Oto wyszedł siewca, aby siać.

4 I stało się, gdy siał, że jedno ziarno padło przy drodze; i przyleciały ptaki z nieba, i je zjadły.

5 Inne natomiast padło na miejsce skaliste, gdzie nie miało wiele ziemi; i szybko wzeszło, bo nie miało głębokiej ziemi;

6 A gdy słońce wzeszło, spaliło je, a ponieważ nie miało korzenia, uschło.

7 A inne padło między ciernie; i wzrosły ciernie i je zadusiły, i nie wydało owocu.

8 Inne natomiast padło na dobrą ziemię; i wydawało owoc pnąc się w górę i rosnąc; i przyniosło trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny plon.

9 I mówił im: Kto ma uszy, aby słuchać, niech słucha.

10 A gdy został sam, pytali Go o to podobieństwo ci, co przy Nim byli wraz z dwunastoma.

11 A On odpowiedział im: Wam jest dane poznać tajemnicę Królestwa Bożego; a tamtym, którzy są na zewnątrz, wszystko przekazuje się w podobieństwach;

12 Aby patrząc widzieli i nie zobaczyli, i słuchając słyszeli i nie zrozumieli, by się czasem nie nawrócili, i nie były im odpuszczone grzechy.

13 I powiedział do nich: Nie rozumiecie tego podobieństwa? Jak więc zrozumiecie wszystkie inne podobieństwa?

14 Siewca rozsiewa słowo.

15 A tymi przy drodze, gdzie siane jest słowo, są ci, którzy usłyszeli; i zaraz przychodzi szatan, i zabiera słowo, które jest zasiane w ich serca.

16 I podobnie są ci posiani na skalistych miejscach, gdy usłyszą słowo, zaraz je z radością przyjmują;

17 A jednak nie mają w sobie korzenia i trwają tylko chwilę; potem, gdy przychodzi ucisk albo prześladowanie z powodu słowa, szybko się gorszą.

18 A posiani w ciernie to ci, którzy słyszą słowo;

19 Ale troski tego wieku i zwodniczy urok bogactw, i usilne pragnienia pozostałych rzeczy wkraczają i zaduszają słowo; i staje się bezowocne.

20 A na dobrą ziemię posiani są ci, którzy słuchają słowa i przyjmują je, i przynoszą plon trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny.

21 I mówił im: Czy wnosi się lampę, aby ją postawić pod korcem albo pod łóżkiem? A nie po to, by ją postawiono na świeczniku?

22 Bo nie ma nic ukrytego, co nie stałoby się widoczne, i nic nie stało się tak skryte, aby nie wyszło na jaw.

23 Jeśli ktoś ma uszy, by słuchać, niech słucha!

24 I powiedział do nich: Zwracajcie uwagę na to, czego słuchacie; jaką miarą mierzycie, taką wam będzie odmierzone, i zostanie wam dodane; wam, którzy słuchacie.

25 Bo ktokolwiek ma, będzie mu dane; a temu, kto nie ma, i to, co ma, zostanie mu zabrane.

26 I mówił: Takie jest Królestwo Boże: jest jak ziarno, które człowiek rzuciłby w ziemię,

27 I czy by spał, czy wstawał we dnie i w nocy, nasienie będzie kiełkowało i rosło, a on sam nie wie jak.

28 Bo ziemia sama z siebie plon wydaje, najpierw źdźbło, potem kłos, potem pełne ziarno w kłosie.

29 A gdy wyda plon, zaraz zapuszcza się sierp, gdyż nadeszło żniwo.

30 I mówił: Do czego przyrównamy Królestwo Boga lub jakim podobieństwem je przybliżymy?

31 Jest jak ziarno gorczycy, które, gdy jest zasiewane w ziemię, jest mniejsze od wszystkich nasion na ziemi;

32 I gdy zostaje zasiane, wzrasta i staje się większe nad wszystkie jarzyny, i wypuszcza wielkie gałęzie, tak że w jego cieniu ptaki z nieba mogą się zagnieździć.

33 I w wielu takich podobieństwach mówił do nich słowo, stosownie do tego, jak mogli słuchać.

34 A bez podobieństwa nie mówił do nich; natomiast na osobności wszystko wyjaśniał swoim uczniom.

35 I tego dnia, gdy już nastał wieczór, powiedział do nich: Przeprawmy się na drugą stronę.

36 I opuścili tłum, i wzięli Go ze sobą, tak jak był, w łodzi; ale i inne łódki były przy Nim.

37 I nastała wielka burza, a wiatr wlewał fale do łodzi, tak że ona już się napełniła.

38 A On był na rufie łodzi i spał na zagłówku; i obudzili Go, i mówili do Niego: Nauczycielu! Nie obchodzi Cię to, że giniemy?

39 A On podniósł się, skarcił wiatr i powiedział morzu: Umilknij i uspokój się! I ustał wiatr, i nastała wielka cisza.

40 I powiedział im: Dlaczego jesteście tak bojaźliwi? Jeszcze nie macie wiary?

41 I ogarnął ich wielki lęk, i mówili do siebie nawzajem: Kim więc jest Ten, że wiatr i morze są Mu posłuszne?