Księga Kaznodziei 8

1 Kto jest jak ten mędrzec? Kto zna wyjaśnienie rzeczy? Mądrość człowieka rozjaśnia jego oblicze, a srogość jego twarzy zostanie zmieniona.

2 Ja radzę ci: Przestrzegaj rozkazu króla, a to ze względu na przysięgę złożoną Bogu.

3 Nie śpiesz się z odejściem sprzed jego oblicza i nie trwaj przy złej sprawie. Bo on czyni wszystko, co zapragnie.

4 Gdyż w słowie króla jest władza. A kto mu powie: Co czynisz?

5 Kto przestrzega przykazania, nie doświadczy złej sprawy. A serce mądrego zna czas i sąd.

6 Bo każda sprawa ma swój czas i sąd, choć liczne nieszczęścia spadają na człowieka.

7 Ponieważ nikt nie wie, co będzie. Bo kiedy to będzie – kto mu oznajmi?

8 Nie ma człowieka mającego władzę nad tchnieniem życia, aby zatrzymać to tchnienie, i nie ma mocarza nad dniem śmierci. I nikt nie jest zwolniony z tej walki, a niegodziwość nie uratuje swojego pana.

9 To wszystko widziałem, przykładając swoje serce do każdego dzieła, które się dokonuje pod słońcem. To czas, kiedy człowiek panuje nad człowiekiem ku jego krzywdzie.

10 Stąd też widziałem niegodziwych grzebanych z czcią, a przychodzili oni do miejsca świętego i odchodzili z niego, i zapomniano im to w mieście, w którym tak bezbożnie postępowali. Także to jest marnością.

11 Ponieważ wyroku za zły czyn nie wykonuje się szybko, serce synów ludzkich jest pełne w nich chęci, aby popełniali zło.

12 Bo choć grzesznik sto razy popełnia zło, a jego dni się przedłużają, to jednak ja wiem, że szczęści się tym, którzy boją się Boga, którzy się boją Jego oblicza.

13 A niegodziwemu nie będzie się szczęścić i nie przedłuży on swoich dni, przeminą one jak cień, bo nie ma on bojaźni przed obliczem Boga.

14 Jest też marność, która się dzieje na ziemi, że są sprawiedliwi, którym się odpłaca według czynów niegodziwych; są też niegodziwi, którym się odpłaca według czynów sprawiedliwych. Powiedziałem, że także to jest marnością.

15 I wychwalałem ja radość, bo nie ma dla człowieka nic lepszego pod słońcem nad to, by jeść, pić i radować się. I to niech mu towarzyszy w jego trudzie po wszystkie dni jego życia, które pod słońcem dał mu Bóg.

16 Gdy przyłożyłem swoje serce, aby poznać mądrość i rozważać każde dzieło, które zostało uczynione na ziemi, tak że oczy patrzącego nie zaznają snu ani we dnie, ani w nocy;

17 Wówczas zobaczyłem całe dzieło Boga – że człowiek nie jest w stanie zgłębić tego dzieła, które ma miejsce pod słońcem. Chociaż człowiek trudzi się, by to odszukać, nie zgłębi tego; a też powiedziałem: Mądry, który chce to poznać, nie będzie w stanie tego zgłębić.