List Jakuba 2

1 Bracia moi! Nie łączcie wiary Pana naszego Jezusa Chrystusa, Pana Chwały ze stronniczością.

2 Bo gdyby wszedł na wasze zgromadzenie mąż mający złoty pierścień, w lśniącej szacie, i wszedłby też i ubogi, w brudnej szacie,

3 I patrząc na tego, co ma lśniącą szatę, powiedzielibyście do niego: Ty, usiądź tu wygodnie; a ubogiemu powiedzielibyście: Ty, stań tam albo usiądź tu u mojego podnóżka,

4 To czy nie uczyniliście różnicy między sobą i nie staliście się niegodziwie rozumującymi sędziami?

5 Słuchajcie, bracia moi umiłowani, czy Bóg nie wybrał ubogich tego świata na bogatych w wierze i dziedziców Królestwa, obiecanego tym, którzy Go miłują?

6 Ale wy znieważyliście ubogiego. Czy nie bogaci was uciskają i czy nie oni ciągną was do sądów?

7 Czy nie oni bluźnią pięknemu imieniu, które zostało wezwane nad wami?

8 Jeśli rzeczywiście wypełniacie królewskie Prawo zgodnie z Pismem: Będziesz miłował swojego bliźniego jak samego siebie, dobrze czynicie.

9 Lecz jeśli jesteście stronniczy, to popełniacie grzech i jesteście przez Prawo napominani jako przestępcy.

10 Albowiem ktokolwiek zachowa całe Prawo, a potknie się w jednym, staje się winny wszystkiego.

11 Bo Ten, który powiedział: Nie będziesz cudzołożył, powiedział też: Nie będziesz mordował; a jeśli nie będziesz cudzołożył, ale będziesz mordował, stałeś się przestępcą Prawa.

12 Tak mówcie i tak czyńcie, jak ci, którzy mają być sądzeni przez Prawo wolności.

13 Sąd bowiem bez miłosierdzia odbędzie się nad tym, kto nie okazał miłosierdzia; a miłosierdzie triumfuje nad sądem.

14 Co za pożytek, bracia moi, jeśli ktoś powiedziałby, że ma wiarę, a nie miałby uczynków? Czy taka wiara może go zbawić?

15 A jeśli brat albo siostra byliby nadzy i odczuwaliby brak codziennego pożywienia,

16 A ktoś z was powiedziałby im: Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i nasyćcie się; i nie dalibyście im tego, co konieczne dla ciała, jaki z tego pożytek?

17 Tak i wiara, jeśli nie ma uczynków, martwa jest sama w sobie.

18 Ktoś jednak powie: Ty masz wiarę, a ja mam uczynki; pokaż mi wiarę swoją bez twoich uczynków, a ja tobie pokażę moją wiarę z moich uczynków.

19 Ty wierzysz, że Bóg jest jeden; dobrze czynisz; i demony w to wierzą i drżą.

20 A czy chcesz poznać, pusty człowieku, że wiara bez uczynków jest martwa?

21 Abraham, ojciec nasz, czy nie został uznany za sprawiedliwego z uczynków, gdy ofiarował Izaaka, swojego syna, na ołtarzu?

22 Widzisz, że wiara zaczęła współdziałać z jego uczynkami, a z uczynków wiara została uczyniona doskonałą.

23 I tak wypełniło się Pismo, które mówi: I uwierzył Abraham Bogu i zostało mu to policzone za sprawiedliwość, i został nazwany przyjacielem Boga.

24 Widzicie zatem, że człowiek uznawany jest za sprawiedliwego z uczynków, a nie jedynie z wiary?

25 A podobnie i Rahab, nierządnica, czy nie z uczynków została usprawiedliwiona, gdy przyjęła posłańców i wypuściła ich inną drogą?

26 Albowiem jak ciało bez ducha jest martwe, tak też wiara bez uczynków jest martwa.