List Jakuba 1

1 Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa, do dwunastu pokoleń, które są w rozproszeniu. Pozdrowienie.

2 Uznaliście, bracia moi, za pełną radość, gdy wpadliście w rozmaite doświadczenia,

3 Wiedząc, że wypróbowanie waszej wiary sprawia wytrwałość;

4 A wytrwałość niech prowadzi do dzieła doskonałego, abyście byli dojrzali i w pełni wyposażeni, w niczym nie odczuwający braków.

5 A jeśli ktoś z was odczuwa brak mądrości, niech prosi Boga, który daje ją wszystkim szczodrze i bez wyrzutów, a będzie mu dana.

6 Jednak niech prosi z wiarą, nie wątpiąc; kto bowiem wątpi, przypomina falę morską, gnaną i miotaną tu i tam przez wiatr.

7 Niech taki człowiek nie myśli, że otrzyma coś od Pana;

8 Mąż o rozdwojonej duszy, niestały na wszystkich swoich drogach.

9 A niech uniżony brat chlubi się w swoim wywyższeniu,

10 Bogaty natomiast w swoim uniżeniu; że jak kwiat trawy przeminie.

11 Albowiem wzeszło palące słońce i wysuszyło trawę, a kwiat jej opadł, i zginęło piękno jego oblicza; tak i bogaty zwiędnie na swoich drogach.

12 Błogosławiony mąż, który znosi próbę; który został wypróbowany, gdyż otrzyma wieniec życia, który obiecał PAN tym, którzy Go miłują.

13 Niech nikt, gdy jest poddawany pokusie, nie mówi: Przez Boga jestem kuszony; bo Bóg nie jest podatny na kuszenie ze strony zła ani sam nikogo nie kusi;

14 Ale każdy jest kuszony przez własne pożądliwości, które go pociągają i nęcą.

15 Potem, gdy pożądliwość pocznie, rodzi grzech, a gdy grzech dojrzeje, rodzi śmierć.

16 Nie dawajcie się zwodzić, moi umiłowani bracia!

17 Wszelki dobry podarunek i wszelki dar doskonały zstępuje z góry od Ojca świateł, u którego nie istnieje zmienność lub cień poruszenia.

18 Gdy zechciał, zrodził nas Słowem Prawdy, abyśmy byli niejako pierwociną Jego stworzeń.

19 A tak, bracia moi umiłowani, niech każdy człowiek będzie skory do słuchania, nieskory do mówienia, nieskory do gniewu,

20 Bo gniew męża nie wykonuje sprawiedliwości Boga.

21 Dlatego odrzućcie wszelką plugawość i obfitość złości, przyjmijcie z łagodnością wszczepione w was Słowo, które jest w stanie zbawić wasze dusze.

22 A stawajcie się wykonawcami Słowa, a nie tylko słuchaczami, oszukującymi samych siebie.

23 Albowiem jeśli ktoś jest słuchaczem Słowa, a nie wykonawcą, ten podobny jest do człowieka, który przygląda się w zwierciadle swojemu naturalnemu obliczu;

24 Bo przyjrzał się sobie i odszedł, i natychmiast zapomniał jakim był.

25 Ale kto wejrzał w doskonałe Prawo wolności i trwa w nim, ten nie jest słuchaczem zapominającym, lecz wykonawcą dzieła, ten będzie błogosławiony w swoim działaniu.

26 Jeśli ktoś pośród was uważa, że jest pobożny, a nie powściąga swojego języka, lecz oszukuje swoje serce, tego pobożność jest próżna.

27 Czystą i nieskalaną pobożnością przed Bogiem i Ojcem jest to: troszczyć się o sieroty i wdowy w ich ucisku, i strzec siebie samego przed skalaniem przez świat.