Księga Przypowieści Salomona 6

1 Synu mój, jeśli poręczyłeś za swojego bliźniego i przyklasnąłeś w dłonie za obcego;

2 To zostałeś związany przez słowa swoich ust i schwytany przez słowa swoich ust.

3 Uczyń więc to, mój synu, uwolnij się, gdy wpadłeś w ręce swojego bliźniego; idź, upokórz się i nalegaj na twojego bliźniego.

4 Nie pozwól zasnąć swoim oczom i nie pozwól drzemać swoim powiekom.

5 Uwolnij się jak gazela z rąk myśliwego i jak ptak z ręki ptasznika.

6 Idź do mrówki, leniwcze, przypatrz się jej drogom i bądź mądry;

7 Nie ma ona wodza ani nadzorcy, ani władcy;

8 A w lecie przygotowuje swój chleb i gromadzi w żniwa swoją żywność.

9 Jak długo będziesz leżał, leniwcze? Kiedy wstaniesz ze swojego snu?

10 Jeszcze trochę snu, trochę drzemania, trochę założenia rąk, aby odpoczywać;

11 A twoje ubóstwo przyjdzie jak włóczęga i twój niedostatek jak mąż uzbrojony.

12 Człowiek nikczemny i mąż niegodziwy chodzi z przewrotnością na ustach;

13 Mruga swoimi oczami, sygnalizuje swoimi nogami, wskazuje swoimi palcami;

14 Perwersja jest w jego sercu, przez cały czas obmyśla zło, wszczyna kłótnie.

15 Dlatego nagle przyjdzie jego klęska; nagle zostanie rozbity i nie będzie uzdrowienia.

16 Te sześć rzeczy nienawidzi JHWH, siedem budzi w Nim odrazę:

17 Wyniosłe oczy, kłamliwy język i ręce, które przelewają krew niewinną;

18 Serce, które knuje niegodziwe plany, nogi, które spiesznie biegną do zła;

19 Ziejący kłamstwem fałszywy świadek, i ten, który sieje niezgodę między braćmi.

20 Synu mój, strzeż przykazania twojego ojca i nie odrzucaj pouczenia twojej matki.

21 Przywiązuj je ciągle do swojego serca i zawiązuj je sobie na twojej szyi.

22 Gdy ruszysz, poprowadzi cię; gdy zaśniesz, będzie cię strzec, a gdy się obudzisz, przemówi ono do ciebie;

23 Bo przykazanie jest lampą, pouczenie światłem, a upomnienia do karności są drogą życia;

24 Aby cię strzegły przed złą kobietą i przed gładkim językiem cudzej.

25 Nie pożądaj w swoim sercu jej piękna i niech nie schwyta cię trzepotaniem swoich powiek.

26 Bo dla kobiety nierządnej zubożeje człowiek aż do bochenka chleba, a żona innego mężczyzny poluje na cenną duszę.

27 Czy może człowiek zagarnąć ogień w zanadrze, a jego szaty nie ulegną spaleniu?

28 Czy jeśli człowiek pójdzie po rozżarzonych węglach, to jego stopy się nie poparzą?

29 Tak jest z tym, kto wchodzi do żony swojego bliźniego; każdy kto jej dotyka, nie będzie wolny od winy.

30 Czy nie pogardza się złodziejem, nawet gdy kradnie, by nasycić swoją duszę, gdy jest głodny?

31 A gdy go złapią, odpłaci siedmiokrotnie i odda cały dobytek swojego domu.

32 Lecz kto cudzołoży z kobietą, brakuje mu rozumu; kto tak uczyni, ten rujnuje swoją duszę.

33 Znajdzie sińce i wstyd, a jego hańba nie zostanie zmazana.

34 Bo zazdrość rozpala gniew męża i nie zlituje się w dniu zemsty.

35 Nie będzie miał względu na żaden okup i nie przyjmie darów, choćbyś je pomnożył.