Księga Przypowieści Salomona 5

1 Synu mój, zwróć uwagę na moją mądrość i nakłoń twoje ucho ku mojemu rozumieniu;

2 Abyś potrafił zachować rozwagę i aby twoje wargi strzegły poznania.

3 Bo wargi obcej kobiety ociekają miodem, a jej usta są gładsze niż oliwa;

4 Lecz na końcu jest ona gorzka jak piołun i ostra jak miecz obosieczny.

5 Jej nogi zstępują do śmierci, jej kroki osiągną Szeol,

6 Abyś nie prostował ścieżki życia, nie wiesz jak chwiejne są jej szlaki.

7 Teraz więc synowie, słuchajcie mnie i nie odstępujcie od wypowiedzi moich ust.

8 Oddal od niej swoją drogę i nie zbliżaj się do drzwi jej domu;

9 Abyś nie oddał innym twojej chwały, a twoich lat komuś okrutnemu;

10 Aby obcy nie nasycili się twoim mieniem, a twój trud nie został w cudzym domu;

11 I abyś nie jęczał u kresu swoich dni, gdy twoje ciało i mięśnie zwiędną;

12 I nie powiedział: O, jakże nienawidziłem karności a moje serce gardziło upomnieniem!

13 I nie słuchałem głosu moich wychowawców, i nie nakłaniałem mojego ucha ku uczącym mnie!

14 O mało co nie wpadłem we wszelkie nieszczęście wśród społeczności i zgromadzenia.

15 Pij wodę z własnej cysterny i wody płynące z twojej studni!

16 Inaczej twoje źródła rozleją się na zewnątrz, a po placach strumienie wód.

17 Niech należą do ciebie samego, a nie do obcych wraz z tobą.

18 Niech twój zdrój będzie błogosławiony i ciesz się żoną twojej młodości.

19 Rozkosznej jak łania i urokliwej jak gazela; niech jej piersi w każdym czasie cię upajają, ciągle bądź odurzony jej miłością.

20 Dlaczego, synu mój, masz odurzać się obcą kobietą i obejmować łono cudzej?

21 Bo drogi człowieka są przed oczami JHWH. On bada wszystkie jego szlaki.

22 Niegodziwego schwytają jego własne nieprawości i zostanie pochwycony w powrozy swojego grzechu.

23 Umrze z braku karności i będzie błądził z powodu swojej wielkiej głupoty.