Księga Ozeasza 2

1 Mówcie do swoich braci: Ammi, i do swoich sióstr: Ruchama!

2 Spierajcie się z waszą matką, spierajcie się, bo ona nie jest moją żoną, a ja nie jestem jej mężem. Niech usunie swój nierząd z twarzy, a swój znak cudzołóstwa spomiędzy swoich piersi;

3 Bym nie obnażył jej do naga i nie wystawił jej, jak w dniu jej narodzin; i nie uczynił ją podobną do pustyni, i nie upodobnił do suchej ziemi, i nie uśmiercił ją pragnieniem.

4 A nad jej dziećmi nie zlituję się, gdyż są dziećmi nierządu.

5 Bo ich matka uprawiała nierząd, bezwstydnie postępowała ich rodzicielka. Bo mówiła: Ach! Pójdę za moimi kochankami, którzy dają mi mój chleb i moją wodę, moją wełnę i mój len, moją oliwę i moje napoje.

6 Dlatego oto zagrodzę drogę twoją cierniami i wymuruję przed nią mur, i nie znajdzie swoich ścieżek.

7 I będzie biegać za swoimi kochankami, lecz ich nie dogoni; będzie ich szukać, lecz nie znajdzie. I powie: Ach! Pójdę i wrócę do swojego pierwszego męża, bo lepiej mi było wtedy niż teraz.

8 Bo ona nie wie, że to ja dałem jej zboże, moszcz i oliwę, i pomnożyłem dla niej srebro i złoto, a oni używali tego dla Baala.

9 Dlatego wrócę i zabiorę moje zboże w jego czasie, mój moszcz w jego porze, odejmę jej moją wełnę i mój len, do okrywania jej nagości.

10 A teraz odkryję jej sprośność na oczach jej kochanków i nikt jej nie wyrwie z mojej ręki.

11 I sprawię, że ustanie wszelka jej radość, jej święto, jej nów, jej szabat i wszelkie jej zgromadzenie.

12 Zniszczę też jej winnicę i jej figowiec, o którym mówiła: To ich zapłata dla mnie, którą dali mi moi kochankowie. Więc zamienię je w leśne gąszcze i pożrą je polne zwierzęta.

13 I ukarzę ją za te dni Baalów, którym spalała kadzidło i dla których była ozdobiona swoimi kolczykami i swoimi klejnotami, i chodziła za swoimi kochankami, a o mnie zapomniała – oświadczenie JHWH.

14 Dlatego oto ja zwabię ją, zaprowadzę na pustynię i przemówię do jej serca;

15 I dam jej, tam jej winnice, a dolinę Akor jako wrota nadziei. I zaśpiewa mi tam jak za dni swojej młodości, jak w dniu jej wyjścia z ziemi Egiptu.

16 I stanie się w tym dniu – oświadczenie JHWH, że zawołasz do mnie – „Mój mężu”, a nie będziesz do mnie więcej wołała – „Mój Baalu”!

17 I usunę z jej ust imiona baalów, a ich imię nie zostanie więcej wspomniane.

18 W tym dniu zawrę dla nich przymierze z polnymi zwierzętami, z ptactwem niebios i z tym, co pełza po ziemi, a łuk i miecz, i wojnę wyrwę z ziemi, i sprawię, że położą się do snu bezpiecznie.

19 I zaręczę cię z sobą na wieki; i zaręczę cię z sobą w sprawiedliwości, w prawości, w łasce i w miłosierdziu.

20 I zaręczę cię z sobą w wierności i poznasz JHWH.

21 I stanie się w tym dniu, że odpowiem – oświadczenie JHWH – odpowiem niebiosom, a one odpowiedzą ziemi;

22 A ziemia odpowie zbożu, moszczowi i oliwie, a te odpowiedzą Jizreel.

23 Zasieję ją sobie na ziemi i zlituję się nad Lo-Ruchamą, i powiem do Lo-Ammi: Ty jesteś moim ludem! A on powie: Ty jesteś moim Bogiem.