1
I zobaczyłem w prawej ręce siedzącego na tronie zwój zapisany wewnątrz i zewnątrz, zapieczętowany siedmioma pieczęciami.
2
I zobaczyłem mocarnego anioła, obwieszczającego potężnym głosem: Kto jest godny otworzyć zwój i złamać jego pieczęcie?
3
I nikt nie mógł, ani w niebie, ani na ziemi, ani pod ziemią otworzyć zwoju, ani zaglądać do niego.
4
I bardzo płakałem, że nie został znaleziony nikt godny, by otworzyć i przeczytać zwój, ani zaglądać do niego.
5
I jeden ze starszych mówi do mnie: Nie płacz; oto zwyciężył lew, który jest z pokolenia Judy, korzeń Dawida, by otworzyć i złamać siedem jego pieczęci.
6
I zobaczyłem, a oto pośrodku tronu i czterech stworzeń, i pośrodku starszych stoi Baranek, jakby zabity, mający siedem rogów i siedem oczu, które są siedmioma duchami Boga, posłanymi na całą ziemię.
8
I gdy wziął zwój, czworo stworzeń i dwudziestu czterech starszych upadło przed Barankiem, a każdy z nich ma cytrę i złotą czaszę pełną kadzidła, którymi są modlitwy świętych.
9
I śpiewają nową pieśń, mówiąc: Godny jesteś wziąć zwój i otworzyć jego pieczęć; bo byłeś zabity, i odkupiłeś nas Bogu swoją krwią z każdego pokolenia, języka, ludu i narodu,
11
I zobaczyłem, i usłyszałem głos wielu aniołów wokoło tronu i stworzeń, i starszych; a ich liczba była miriady miriad i tysiące tysięcy,
12
Mówiących potężnym głosem: Godny jest ten Baranek, który został zabity, wziąć moc i bogactwo, i mądrość, i siłę, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo.
13
A wszelkie stworzenie, które jest w niebie i na ziemi, i pod ziemią, i na morzu, i wszystko, co w nich jest, słyszałem jak mówi: Siedzącemu na tronie i Barankowi błogosławieństwo, cześć, chwała i moc na wieki wieków.
14
I cztery stworzenia mówiły: Amen. I dwudziestu czterech starszych upadło i oddało pokłon żyjącemu na wieki wieków.