1
א Ach! Jakże ciemnieje złoto, zmieniło się to wyborne złoto! Rozrzucone są kamienie świątyni na szczycie każdej z ulic.
2
ב Szlachetni synowie Syjonu, cenieni jak czyste złoto. Ach! Jakże zostali poczytani za gliniane dzbany, za dzieło rąk garncarza!
3
ג Nawet szakale podsuwają pierś i karmią swoje młode, lecz córka mojego ludu stała się okrutna jak strusie na pustyni.
4
ד Język ssącego przylgnął do podniebienia z powodu pragnienia, dzieci prosiły o chleb, lecz nie było tego, co go dla nich łamał.
5
ה Ci, co jadali przysmaki, znaleźli się przerażeni na ulicach. Wychowani w purpurze, grzebią w śmieciach.
6
ו A większa jest nieprawość córki mojego ludu niż grzech Sodomy, która została obalona w tak krótkiej chwili, choć nie obróciły się na nią ludzkie ręce.
7
ז Jej nazyrejczycy lśnili bardziej od śniegu, bielili się bardziej od mleka, rumienili się wyraźniej niż perły, byli wypolerowani jak szafir.
8
ח Lecz pociemniał bardziej niż sadza ich wygląd, nie zostają rozpoznani na ulicach. Ich skóra pomarszczyła się na kościach, wyschła i stała się jak drewno.
9
ט Szczęśliwsi byli powaleni mieczem niż powaleni głodem, gdyż ci spłynęli krwią będąc przekłuci ostrzem, a tamci padli przez brak plonów pola.
10
י Ręce czułych kobiet gotowały własne dzieci. Były ich pokarmem w czasie zagłady córki mojego ludu.
11
כ Dopełnił JHWH swojego wzburzenia, wylał żar swojego gniewu i rozpalił ogień na Syjonie, który strawił jego fundamenty.
12
ל Nie uwierzyli królowie ziemi i wszyscy mieszkańcy świata, że przeciwnik i wróg zdoła wkroczyć w bramy Jerozolimy.
13
מ Z powodu grzechów jej proroków i nieprawości jej kapłanów, którzy przelewali krew sprawiedliwych pośród niej;
15
ס Na bok, nieczyści! – wołali na nich. Na bok, na bok, nie dotykajcie! Chociaż uciekli, nawet tam się tułali; mówiono pośród narodów: Nie mogą już dłużej tam przebywać.
16
פ Oblicze JHWH rozproszyło ich, nie mogło już dłużej na nich patrzeć! Nie poważali oblicza kapłanów, dla starców nie było litości.
17
ע Ponadto, ustały nam oczy, daremnie wypatrując dla nas pomocy. W naszej wieży wypatrywaliśmy narodu, który nie był w stanie nas wybawić.
18
צ Śledzili nasze kroki od wyjścia na nasze place. Zbliżył się nasz kres, wypełniły się nasze dni – tak, nadszedł nasz kres!
19
ק Nasi prześladowcy byli szybsi od orłów na niebiosach; ścigali nas po górach i czyhali na nas na pustyni.
20
ר Dech naszych nozdrzy – pomazaniec JHWH został schwytany w ich doły – o którym mówiliśmy: W jego cieniu będziemy żyć wśród narodów.
21
ש Raduj się i wesel, córko Edomu, która mieszkasz w ziemi Us; przejdzie też do ciebie kielich, upijesz się i obnażysz.
22
ת Skończyła się twoja kara za winę, córko Syjonu, nie przedłuży On twojego wygnania. Nawiedzi twoją nieprawość, córko Edomu, i odkryje twoje grzechy.