1
א Ach, jakże samotnie siedzi miasto, niegdyś pełne ludzi! Stało się jak wdowa, niegdyś wielkie wśród narodów. Księżniczka wśród prowincji stała się przymusową robotnicą.
2
ב Gorzko płacze w nocy, a na jej policzkach łzy. Nie ma dla niej pocieszenia od żadnego z jej kochanków. Wszyscy jej przyjaciele zdradzili ją i stali się jej wrogami.
3
ג Juda poszedł na wygnanie, na cierpienie i w wielką niewolę. Osiadła ona między narodami i nie znajduje odpoczynku. Wszyscy jej prześladowcy dopadli ją pośród udręki.
4
ד Drogi Syjonu w żałobie, bo brak przychodzących na święto. Wszystkie jego bramy opustoszałe, jego kapłani wzdychają, jego dziewice zgnębione, a ona jest w rozgoryczeniu.
5
ה Jego przeciwnicy stali się górą jego wrogom się powodzi. Bo JHWH utrapił go z powodu mnóstwa jego nieustannego buntu. Jego dzieci poszły do niewoli przed ciemięzcą.
6
ו I odeszło od córki Syjonu całe jej dostojeństwo. Jej książęta stali się jak jelenie, które nie znalazły pastwiska i uchodzą bez siły przed tym, który je ściga.
7
ז W dniach swojego utrapienia i swojej tułaczki Jerozolima wspomniała wszystkie swoje kosztowności, które miała za dawnych dni. Gdy jej lud wpadł w rękę nieprzyjaciela i nikt nie przyszedł jej z pomocą, widzieli ją jej nieprzyjaciele – naśmiewali się z jej zagłady.
8
ח Ciężko zgrzeszyła Jerozolima, dlatego stała się nieczysta. Wszyscy, którzy ją szanowali, gardzą nią, gdyż widzą jej nagość, a ona wzdycha i odwraca się tyłem.
9
ט Jej nieczystość – na jej skraju spódnicy, nie pamięta już swojego końca, to zdumiewające jak jest poniżona, nie ma dla niej pocieszyciela. Spójrz, JHWH, na moje utrapienie, bo wróg się wywyższył.
10
י Nieprzyjaciel wyciągnął swoją rękę po wszystkie jej kosztowności. Tak! Widziała, jak poganie weszli do Twojej świątyni, którym nakazałeś nie wchodzić do Twojego zgromadzenia.
11
כ Cały jej lud jęczy poszukując chleba, daje swoje kosztowności za pokarm, by zachować duszę. Spójrz, JHWH, i zobacz, jak jestem wzgardzona.
12
ל Nic to dla was nie znaczy! Wszyscy przechodzący drogą? Zobaczcie i spójrzcie: Czy jest ból taki jak mój ból, którym zostałam surowo potraktowana, smutek, który sprowadził na mnie JHWH w dniu swojego zapalczywego gniewu?
13
מ Z wysoka zesłał ogień na moje kości i ten je opanował. Rozciągnął sieć na moje nogi i obrócił mnie na plecy, wydał mnie na spustoszenie i przez cały dzień omdlewam.
14
נ Jarzmo moich nieprawości zostało związane Jego ręką, splotły się i wspięły się na moją szyję – sprawił, że załamała się moja siła. PAN wydał mnie w ręce wrogów i nie jestem w stanie powstać.
15
ס PAN odrzucił wszystkich mocarzy, którzy są pośród mnie, zwołał przeciwko mnie zgromadzenie, aby zmiażdżyć mojego młodzieńca. PAN podeptał w tłoczni dziewicę, córkę Judy.
16
ע Z tego powodu ja płaczę; z moich oczu, z moich oczu spływa woda, gdyż daleko jest ode mnie pocieszyciel, który by odnowił moją duszę; moi synowie zostali wytraceni, bo wróg zwyciężył.
17
פ Syjon wyciąga swoje ręce – nie ma dla niego pocieszyciela. JHWH rozkazał, by jego nieprzyjaciele otoczyli Jakuba. Jerozolima stała się pośród nich jak nieczysta.
18
צ JHWH – On jest sprawiedliwy, bo zbuntowałam się przeciwko Jego ustom. Słuchajcie, proszę, wszystkie ludy, i zobaczcie mój ból. Moje dziewice i moi młodzieńcy poszli do niewoli.
19
ק Wołałam do moich kochanków – oni mnie zdradzili! Moi kapłani i starsi zginęli w mieście, gdy szukali jedzenia dla siebie, aby posilić swoją duszę.
20
ר Spójrz, JHWH, bo jestem utrapiona, moje wnętrze ogarnia wrzenie, moje serce przewraca się we mnie, bo uparcie się buntowałam. Na zewnątrz osieroca miecz – w domu jest jak śmierć.
21
ש Słyszeli, że ja jęczę – nie ma dla mnie pocieszyciela; wszyscy moi wrogowie słyszeli o moim nieszczęściu, cieszyli się, że Ty to uczyniłeś. Sprowadziłeś dzień, który ogłosiłeś, więc niech im się stanie jak mnie!
22
ת Niech cała ich niegodziwość przyjdzie przed Ciebie; i uczyń z nimi tak, jak ze mną uczyniłeś za wszystkie moje przestępstwa. Tak! Liczne są moje westchnienia, a moje serce jest słabe.