Księga Kaznodziei 10

1 Martwa mucha zasmrodzi i zepsuje olejek mieszającego. Cięższą od mądrości i chwały bywa odrobina głupoty.

2 Serce mądrego jest po jego prawicy, a serce głupca po jego lewicy.

3 Także i drogą, którą idzie głupiec idzie jego wybrakowane serce, w ten sposób mówi wszystkim, że on jest głupcem.

4 Jeśli gniew władcy rośnie przeciwko tobie, nie opuszczaj swojego miejsca, gdyż spokój jest lekarstwem na wielkie przewinienie.

5 Jest pewne zło, które widziałem pod słońcem: To błąd, pochodzący sprzed oblicza władcy:

6 Głupota jest wyniesiona do wielkiej godności, a bogaci w mądrość siedzą nisko.

7 Widziałem sługi na koniach, a książąt idących pieszo jak słudzy.

8 Kto kopie dół, sam w niego wpadnie, kto rozwala płot, tego ukąsi wąż.

9 Kto wydobywa kamienie, zostanie przez nie zraniony, kto rąbie drwa, naraża się na niebezpieczeństwo.

10 Jeśli stępiło się żelazne narzędzie, a nie zostanie naostrzone jego ostrze, wtedy trzeba będzie wytężyć siły. A korzystniejsze jest osiągnąć cel przez mądrość.

11 Jeśli wąż ukąsi przed zaklęciem, zaklinacz nie odnosi korzyści.

12 Słowa z ust mądrego zyskują życzliwość, ale wargi głupca połykają jego samego.

13 Początek słów jego ust to głupota, a koniec słów jego ust to groźne szaleństwo.

14 Głupiec mnoży słowa, choć człowiek nie wie, co będzie. Kto mu oznajmi, co po nim się stanie?

15 Trud głupców męczy ich, tak że głupiec nie wie nawet jak dojść do miasta.

16 Biada tobie, ziemio, gdy twoim królem jest młodzieniec, a twoi książęta z rana ucztują.

17 Błogosławiona jesteś, ziemio, gdy twój król jest synem ze szlachetnego rodu, a twoi książęta we właściwym czasie jadają, by nabrać siły, a nie dla pijaństwa.

18 Z powodu lenistwa zapada się dach, a wskutek opuszczonych rąk przecieka dom.

19 Dla śmiechu przygotowują ucztę, a wino rozwesela życie. Srebro odpowiada za to wszystko.

20 Nawet w swoich myślach nie złorzecz królowi ani w swojej sypialni nie przeklinaj bogatego, bo ptak niebios zaniesie ten głos, a skrzydlate stworzenie rozgłosi sprawę.