TNP

List do Hebrajczyków 11

1 Wiara więc jest istotą tego, w czym pokładamy nadzieję, przekonaniem o rzeczach, których nie widzimy;
2 Przez nią przodkowie otrzymali chlubne świadectwo.
3 Przez wiarę rozumiemy, że światy są utworzone słowem Boga, z tego, co niewidzialne stało się to, co widzialne.
4 Przez wiarę Abel złożył Bogu lepszą ofiarę niż Kain, przez nią otrzymał świadectwo, że jest sprawiedliwy; Bóg bowiem składa świadectwo nad jego darami, i przez nią po śmierci jeszcze mówi.
5 Przez wiarę został przeniesiony Henoch, by nie zobaczył śmierci; i nie został znaleziony, dlatego że Bóg go przeniósł; a przed jego przeniesieniem otrzymał świadectwo, że bardzo podobał się Bogu.
6 A bez wiary nie można spodobać się Bogu; ten bowiem, kto zbliża się do Boga, musi uwierzyć, że On jest, i że wynagradza tych, którzy Go szukają.
7 Przez wiarę Noe został ostrzeżony przez Boga o tym, czego jeszcze nie widziano; przejęty czcią zbudował arkę dla ocalenia swojego domu, przez nią wydał wyrok na świat i stał się dziedzicem sprawiedliwości, która jest z wiary.
8 Przez wiarę Abraham okazał posłuszeństwo wezwaniu, aby pójść do miejsca, które miał obejmować w dziedzictwo, i wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie.
9 Przez wiarę mieszkał w ziemi obiecanej jak w ziemi obcej, mieszkając w namiotach z Izaakiem i z Jakubem, współdziedzicami tej samej obietnicy,
10 Bo oczekiwał miasta mającego fundamenty, którego architektem i budowniczym jest Bóg.
11 Przez wiarę, także sama Sara otrzymała moc poczęcia i urodziła mimo podeszłego wieku, skoro uznała za godnego zaufania Tego, który to obiecał.
12 I dlatego też z jednego człowieka, i to obumarłego, zostało zrodzone potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie, i jakby piasek niezliczony na brzegu morza.
13 Ci wszyscy poumierali w wierze, nie otrzymując złożonych obietnic, ale widząc je z daleka, zaufali im, i witali je, i wyznawali, że są obcymi i przychodniami na ziemi.
14 Bo ci, którzy w ten sposób mówią, okazują, że poszukują ojczyzny.
15 A gdyby prawdziwie myśleli o tej, z której wyszli, mieliby czas powrócić.
16 Teraz natomiast pragną oni lepszej, to jest niebiańskiej; dlatego też Bóg nie wstydzi się ich, gdy jest wzywany jako ich Bóg, bo przygotował im miasto.
17 Przez wiarę Abraham, gdy był poddany próbie, przynosił na ofiarę Izaaka, i ofiarowywał jednorodzonego, on, który otrzymał obietnicę,
18 Do którego powiedziano: W Izaaku nazwane będzie twoje potomstwo;
19 Licząc, że Bóg jest mocny wzbudzać i z martwych; skąd go też na podobieństwo zmartwychwstania otrzymał.
20 Przez wiarę w to, co ma nastąpić, pobłogosławił Izaak Jakuba i Ezawa.
21 Przez wiarę Jakub, gdy umierał, pobłogosławił każdego z synów Józefa i oddał pokłon oparty o kraniec swojej laski.
22 Przez wiarę Józef, gdy umierał, wspomniał o wyjściu synów Izraela i dał polecenie dotyczące swoich kości.
23 Przez wiarę Mojżesz po urodzeniu był przez trzy miesiące ukrywany przez swoich rodziców, ponieważ zobaczyli to śliczne dziecię i nie ulękli się rozkazu króla.
24 Przez wiarę Mojżesz, gdy stał się dorosłym, nie zgodził się być nazywanym synem córki faraona,
25 Wybierając dla siebie raczej cierpienie z ludem Bożym, niż by mieć chwilową przyjemność z grzechu,
26 Uznając hańbę Pomazańca za większe bogactwo niż skarby Egiptu; patrzył bowiem na zapłatę.
27 Przez wiarę opuścił Egipt, nie lękając się gniewu króla; bo wytrwał w tym co niewidzialne, tak jakby to widział.
28 Przez wiarę uczynił Paschę i przelanie krwi, aby ten, który wytracał pierworodnych, nie dotknął ich.
29 Przez wiarę przeszli przez Morze Czerwone jak po suchej ziemi, a gdy Egipcjanie podjęli tę próbę, zostali pochłonięci.
30 Przez wiarę runęły mury Jerycha okrążane przez siedem dni.
31 Przez wiarę nierządnica Rahab nie zginęła razem z tymi, którzy byli nieposłuszni, bo w pokoju przyjęła zwiadowców.
32 I co jeszcze miałbym powiedzieć? Zabrakłoby mi czasu, gdybym miał opowiadać o Gedeonie i o Baraku, także o Samsonie i o Jeftem, i o Dawidzie, jak i o Samuelu i o prorokach,
33 Którzy przez wiarę podbili królestwa, zaprowadzili sprawiedliwość, dostąpili spełnienia obietnic, zamknęli paszcze lwom,
34 Ugasili moc ognia, uszli ostrza miecza, umocnieni powstawali z niemocy, byli mężni na wojnie, zmusili obce wojska do odwrotu.
35 Kobiety otrzymywały swoich umarłych wskrzeszonych; inni natomiast byli zamęczeni nie przyjmując uwolnienia, aby lepszego dostąpić zmartwychwstania.
36 Drudzy natomiast doświadczyli zniewag i biczowania, a do tego kajdan i więzienia;
37 Byli ukamienowani, przerzynani piłą, doświadczeni, umierając mordowani mieczem, błąkali się w owczych i kozich skórach, znosząc niedostatek, ucisk i krzywdę.
38 Ci, których świat nie był godny, tułali się po pustyniach i górach, i jaskiniach, i po rozpadlinach ziemi.
39 A ci wszyscy, mimo że przez wiarę zostali poświadczeni, nie odebrali spełnienia obietnicy,
40 Bóg bowiem odnośnie nas przewidział coś lepszego, aby oni bez nas nie zostali doprowadzeni do doskonałości.