List do Hebrajczyków 10

1 Albowiem Prawo mając cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz rzeczy, nie może nigdy przez te same ofiary, które co rok ustawicznie ofiarowują, uczynić doskonałymi tych, którzy przystępują do Boga.

2 Bo czyż nie zaprzestano by je ofiarowywać, z powodu tego, że ci, którzy pełnią służbę, będąc raz oczyszczeni, nie mieliby już żadnej świadomości grzechów.

3 Jednak w samych tych ofiarach jest co roku przypomnienie grzechów.

4 Niemożliwe jest bowiem, aby krew wołów i kozłów miała usuwać od kogoś grzechy.

5 Dlatego przychodząc na świat, mówi: Ofiary i daru nie chciałeś, ale utworzyłeś mi ciało;

6 Nie znalazłeś upodobania w całopaleniach i ofiarach za grzech.

7 Wtedy powiedziałem: Oto przychodzę, w nagłówku zwoju napisano o mnie, abym czynił, Boże, Twoją wolę.

8 Najpierw powiedział: Ofiary i daru, całopalenia i ofiary za grzech nie chciałeś, ani nie znalazłeś upodobania w tym, co zgodnie z Prawem jest ofiarowywane.

9 Wtedy powiedział: Oto przychodzę czynić, Boże, Twoją wolę. Znosi więc pierwsze, aby ustanowić drugie.

10 Dzięki tej woli jesteśmy raz na zawsze uświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa.

11 I wprawdzie każdy kapłan codziennie stawał pełniąc służbę i przynosząc często te same ofiary, które nie mogą nigdy usunąć grzechów.

12 Ten natomiast, po złożeniu jednej ofiary za grzechy, na zawsze zasiadł po prawicy Boga,

13 Oczekując odtąd, aż Jego nieprzyjaciele staną się podnóżkiem dla Jego stóp.

14 Jedną bowiem ofiarą na zawsze uczynił doskonałymi tych, którzy są uświęcani.

15 A świadczy nam to również i Duch Święty, przepowiedział to bowiem w słowach:

16 Oto przymierze, które ustanowię im po tych dniach, mówi PAN: Włożę Prawa moje do ich serc i wypiszę je w ich umysłach,

17 A ich grzechy i ich bezprawie nie będą mi więcej przypominane.

18 A gdzie jest od nich wyzwolenie, tam nie ma już ofiary za grzech.

19 Mając więc, bracia, ufną odwagę, aby przez krew Jezusa wejść do świętego Świętych,

20 Drogą nową i żywą, którą nam poświęcił przez zasłonę, to jest przez Jego ciało,

21 I wielkiego kapłana nad domem Boga,

22 Zbliżajmy się ze szczerym sercem, w pełni wiary, mając serca oczyszczone od złego sumienia i ciało obmyte wodą czystą.

23 Zachowujmy wyznanie niewzruszonej nadziei, bo godny zaufania jest Ten, który obiecał,

24 I przypatrujmy się jedni drugim, aby pobudzać się do miłości i dobrych czynów,

25 Nie porzucając naszych wspólnych zgromadzeń, jak to u niektórych jest w zwyczaju, ale zachęcajmy się; i to tym bardziej, im wyraźniej widzicie, że zbliża się ten dzień.

26 Bo jeśli po otrzymaniu dogłębnego poznania prawdy, dobrowolnie grzeszymy, nie pozostaje już żadna ofiara za grzechy,

27 Ale tylko jakieś pełne bojaźni oczekiwanie sądu i żaru ognia, który ma strawić przeciwników.

28 Kto odrzuca Prawo Mojżesza, ten bez miłosierdzia umiera na podstawie zeznania dwóch lub trzech świadków.

29 Jak się wam wydaje, na ile gorszą karę zasługuje ten, kto Syna Bożego podeptał, a krew przymierza, przez którą został uświęcony, uznał za pospolitą i znieważył Ducha łaski?

30 Znamy bowiem Tego, który powiedział: Pomsta do mnie należy, ja odpłacę, mówi PAN; i ponownie: PAN sądzić będzie swój lud.

31 Straszna to rzecz wpaść w ręce Boga żywego.

32 Przypomnijcie też sobie wcześniejsze dni, w których zostaliście oświeceni, jak wielki bój przetrwaliście z utrapieniem,

33 Czy to, gdy byliście wystawieni na publiczne zniewagi i utrapienia, czy to jako współtowarzysze tych, z którymi tak się obchodzono.

34 Albowiem współczuliście więzom moim, a grabież swojego mienia przyjęliście z radością, wiedząc, że macie w sobie majętność w niebiosach, lepszą i trwałą.

35 Dlatego nie odrzucajcie swojej ufnej odwagi, która ma wielką zapłatę.

36 Albowiem wytrwałości wam potrzeba, abyście, gdy wypełnicie wolę Bożą, otrzymali obietnicę.

37 Bo jeszcze tylko krótka chwila, bardzo krótka, a Ten, który ma przyjść, przyjdzie i nie będzie zwlekać.

38 A sprawiedliwy będzie żyć z wiary; a jeśli się cofnie, moja dusza nie będzie miała w nim upodobania.

39 Lecz my nie jesteśmy z tych, którzy się cofają ku zgubie, ale z tych, którzy wierzą dla zachowania duszy.