List do Filipian 3

1 W końcu, bracia moi, radujcie się w Panu. Pisać wam to samo, z pewnością nie jest dla mnie nużące, ale dla was jest to zabezpieczeniem.

2 Przypatrujcie się psom, przypatrujcie się złym pracownikom, przypatrujcie się obrzezywaczom.

3 My bowiem jesteśmy obrzezaniem, my, którzy służymy w duchu Bogu i chlubimy się w Chrystusie Jezusie, a w ciele nie pokładamy ufności.

4 Chociaż ja mógłbym mieć ufność także w ciele; a jeśli ktoś inny mniema, że może pokładać ufność w ciele, to ja tym bardziej;

5 Obrzezany ósmego dnia, z rodu Izraela, z pokolenia Beniamina, Hebrajczyk z Hebrajczyków, według Prawa faryzeusz,

6 Co do żarliwości – prześladowca Kościoła, co do sprawiedliwości, opartej na Prawie – stałem się nienaganny.

7 Ale to, co mi było zyskiem, to z powodu Chrystusa uznałem za szkodę.

8 Ale istotnie, raczej i wszystko uznaję za szkodę z powodu górującego nad wszystkim poznania Chrystusa Jezusa, mojego Pana, dla którego wszystko straciłem i wszystko uznaję za śmieci, żeby zyskać Chrystusa,

9 I zostać znalezionym w Nim, nie mając własnej sprawiedliwości, która jest z Prawa, ale tę, która jest przez wiarę Chrystusa, sprawiedliwość z Boga przez wiarę,

10 Żeby poznać Go i moc Jego zmartwychwstania i mieć udział w Jego cierpieniach, będąc kształtowanym Jego śmiercią,

11 Obym w jakiś sposób przeszedł do powstania z martwych.

12 Nie żebym już posiadł albo już jestem doskonały; ale dążę do tego, aby pochwycić, gdyż zostałem pochwycony przez Jezusa Chrystusa.

13 Bracia, ja nie sądzę o sobie, że pochwyciłem,

14 Ale jedno czynię: zapominam, co za mną i z uporem sięgam po to, co przede mną, prę do celu, ku nagrodzie pochodzącego z góry powołania Bożego w Chrystusie Jezusie.

15 Ilu nas zatem doskonałych, tak myślmy; a jeżeli coś inaczej myślicie, i to wam Bóg objawi.

16 Niemniej do czego doszliśmy, w tym postępujmy według tych samych zasad i tak samo myślmy.

17 Bądźcie współnaśladowcami moimi, bracia, i przyglądajcie się tym, którzy postępują według wzoru, jaki w nas macie.

18 Wielu bowiem o których wam często mówiłem, a teraz i z płaczem mówię, postępuje jak wrogowie krzyża Chrystusa;

19 Takich końcem jest zatracenie, takich bogiem jest brzuch, a chwała ich w hańbie, oni myślą o rzeczach ziemskich.

20 Nasza bowiem ojczyzna jest w niebiosach, skąd też oczekujemy Zbawiciela, Pana Jezusa Chrystusa,

21 Który przekształci poniżone ciało nasze, aby stało się w swej postaci podobne ciału chwały Jego, według skutecznego działania Jego mocy, którą też wszystko może sobie podporządkować.