4
Wielu natomiast z tych, którzy usłyszeli te słowa, uwierzyło; a była liczba tych mężów około pięciu tysięcy.
9
Jeśli my dzisiaj jesteśmy przesłuchiwani z powodu dobrodziejstwa uczynionego człowiekowi choremu, dzięki któremu on jest teraz uratowany.
10
To niech wam wszystkim i całemu ludowi Izraela jest wiadome, że w imieniu Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, którego wy przybiliście do krzyża, a którego Bóg wzbudził z martwych, w tym imieniu stoi on przed wami zdrowy.
12
I nie ma w nikim innym zbawienia, bowiem nie ma innego imienia pod niebem, danego ludziom, w którym moglibyśmy zostać zbawieni.
13
A widząc odwagę Piotra i Jana, i gdy pojęli, że są to ludzie nieuczeni i prości, dziwili się i poznali, że oni również byli z Jezusem.
14
A patrząc na stojącego razem z nimi człowieka, który został uzdrowiony, nie mieli nic przeciwko nim do powiedzenia.
16
Mówiąc: Co uczynimy tym ludziom? Gdyż istotnie stał się przez nich widoczny wszystkim mieszkającym w Jerozolimie cudowny znak i nie możemy temu zaprzeczyć.
17
Lecz, aby to jeszcze bardziej nie rozniosło się między ludem, zabrońmy im pod groźbą, aby więcej w tym imieniu nie mówili do nikogo z ludzi.
19
Lecz Piotr i Jan w odpowiedzi, powiedzieli do nich: Czy jest to słuszne przed obliczem Boga, was słuchać bardziej niż Boga? Osądźcie.
21
A oni po dalszych groźbach wypuścili ich z powodu ludu, nie znajdując nic, za co mogliby ich ukarać; wszyscy bowiem chwalili Boga za to, co się stało.
22
Bo człowiek, na którym dokonał się ten cudowny znak uzdrowienia, liczył więcej niż czterdzieści lat.
23
A gdy zostali zwolnieni, przyszli do swoich i oznajmili im wszystko, co do nich powiedzieli arcykapłani i starsi.
24
A ci, gdy to usłyszeli, podnieśli jednomyślnie głos do Boga i powiedzieli: Władco! Boże, Ty który uczyniłeś niebo i ziemię, i morze i wszystko, co w nich jest,
25
Który powiedziałeś przez usta Dawida, swojego sługi: Czemu wzburzyły się narody, a ludy rozmyślały o marności?
26
Powstali królowie ziemi, a przywódcy zebrali się razem przeciwko PANU i przeciwko Jego Mesjaszowi.
27
Bo rzeczywiście zebrali się razem przeciwko świętemu Synowi Twojemu, Jezusowi, którego namaściłeś, Herod, a także i Poncjusz Piłat z narodami i z ludem Izraela,
30
Gdy Ty wyciągasz swoją rękę by uzdrawiać, tak by działy się znaki i cuda, przez imię Twojego świętego Syna, Jezusa.
31
A gdy oni się pomodlili, zatrzęsło się miejsce, w którym byli zgromadzeni, i wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i ze śmiałością głosili Słowo Boże.
32
A mnóstwo tych, którzy uwierzyli, miało jedno serce i jedną duszę, a nikt nie mówił, że jego dobytek był jego własnością, ale wszystko mieli wspólne.
33
A apostołowie z wielką mocą składali świadectwo o powstaniu z martwych Pana Jezusa, była też nad nimi wszystkimi wielka łaska.
34
Albowiem nie było wśród nich nikogo, kto by cierpiał niedostatek; gdyż ci, którzy byli właścicielami pól lub domów, sprzedawali je i przynosili równowartość tego, co zostało sprzedane,
36
A Józef, który przez apostołów został nazwany Barnabą – co tłumaczy się: Syn Pocieszenia – Lewita, rodem z Cypru,