Dzieje Apostolskie 3

1 A Piotr i Jan wchodzili do świątyni w godzinę modlitwy, o dziewiątej.

2 I był właśnie niesiony pewien mąż, chromy już w łonie swojej matki, a którego kładziono każdego dnia przy bramie świątyni, zwanej Piękną, aby prosił o dar miłosierdzia tych, którzy wchodzili do świątyni.

3 Ten widząc Piotra i Jana, gdy mieli wejść do świątyni, prosił ich o dar miłosierdzia.

4 A Piotr, wpatrując się w niego wraz z Janem, powiedział: Spójrz na nas!

5 On więc spojrzał na nich, spodziewając się od nich coś dostać.

6 Piotr natomiast powiedział: Nie mam srebra ani złota; lecz co mam, to ci daję: W imieniu Jezusa Chrystusa Nazarejczyka wstań i chodź.

7 I chwycił go prawą ręką, i podniósł, a natychmiast zostały wzmocnione jego stopy i kostki.

8 A podskakując, stanął i chodził, i wszedł z nimi do świątyni, chodząc, skacząc i chwaląc Boga.

9 I zobaczył go cały lud, jak chodził i chwalił Boga.

10 I poznali też, że to on był tym, który dla uzyskania wsparcia siadał przy Bramie Pięknej świątyni; i napełnieni zostali zdumieniem i uniesieniem z powodu tego, co mu się stało.

11 A gdy chromy, ten, który został uzdrowiony, trzymał się Piotra i Jana, zbiegł się do nich cały zdumiony lud do portyku, zwanego Salomonowym.

12 Co widząc Piotr, odpowiedział ludowi: Mężowie Izraelici! Dlaczego się z tego powodu dziwicie, lub dlaczego tak uważnie nam się przypatrujecie, jakbyśmy to własną mocą lub pobożnością uczynili, że on chodzi?

13 Bóg Abrahama, Izaaka, Jakuba, Bóg naszych ojców, wprowadził do chwały Jezusa, swojego Syna, którego wy wydaliście i wyparliście się Go przed obliczem Piłata, który zasądził Jego uwolnienie.

14 Ale wy zaparliście się Świętego i Sprawiedliwego i prosiliście o darowanie wam mordercy,

15 I zabiliście Sprawcę życia, którego Bóg wzbudził z martwych, czego my jesteśmy świadkami.

16 A z powodu wiary w imię Jego, imię Jego wzmocniło tego, którego wy widzicie i znacie; a wiara w Niego, dała mu pełne zdrowie wobec was wszystkich.

17 Ale teraz, bracia, wiem, że tak jak i wasi przywódcy uczyniliście to z niewiedzy,

18 Bóg natomiast wypełnił w ten sposób to, co przez usta wszystkich proroków wcześniej oznajmił, że Jego Mesjasz miał cierpieć.

19 Dlatego upamiętajcie się i nawróćcie, aby zostały zmazane wasze grzechy, i aby nadeszły od oblicza PANA czasy ochłody,

20 I aby posłał wcześniej zapowiedzianego wam Jezusa Mesjasza.

21 Którego niebo musi przyjąć aż do czasu odnowienia wszystkich rzeczy, o których powiedział Bóg od wieku przez usta wszystkich swoich świętych proroków.

22 Mojżesz bowiem prawdziwie powiedział do ojców, że Proroka wzbudzi wam PAN, Bóg wasz, spośród waszych braci, jak mnie; Jego będziecie słuchać we wszystkim, cokolwiek do was będzie mówić.

23 I stanie się, że każda dusza, która nie usłuchałaby tego Proroka, będzie całkowicie wytępiona z ludu.

24 I wszyscy prorocy od Samuela, którzy kolejno przemawiali, zapowiadali te dni.

25 Wy jesteście synami proroków i przymierza, które zawarł Bóg z naszymi ojcami, mówiąc do Abrahama: A twoim potomkiem zostaną ubłogosławione wszystkie rody ziemi.

26 Wam to najpierw Bóg wzbudził swojego Syna Jezusa i posłał Go, błogosławiąc was w nawracaniu każdego od waszych niegodziwości.