Księga Kaznodziei 6,2

2 Gdy jakiemuś człowiekowi Bóg dał bogactwo, majątek i sławę, tak że nie brakuje jego duszy nic z tego, czegokolwiek by pragnął, jednak Bóg nie daje mu możliwości spożywać tego, ale spożywa to obcy człowiek. Jest to marnością i ciężką niedolą.

2 Człowiekowi, któremu Bóg dał bogactwo, majątek i sławę, i nie brakuje jego duszy niczego, czego pragnie – a Bóg nie daje mu możliwości spożywać tego, ale spożywa to obcy człowiek. To także jest marnością i bolesnym złem.

Ten werset nie występuje w tym przekładzie.

2 A man to whom God hath given riches, wealth, and honour, so that he wanteth nothing for his soul of all that he desireth, yet God giveth him not power to eat thereof, but a stranger eateth it: this [is] vanity, and it [is] an evil disease.