Księga Kaznodziei 4,8

8 Jest to człowiek samotny, bez towarzysza, nie ma ani syna, ani brata i nie ma końca wszelki jego trud, a jego oczy nie mogą nasycić się bogactwem. Nie myśli: Dla kogo ja pracuję i odmawiam dobra swojej duszy? Także i to jest marnością i ciężką udręką.

8 Jest ktoś sam jeden i nie ma drugiego, także syna i brata, i nie ma końca wszelki jego trud, także jego oko nie nasyci się bogactwem. „I dla kogo ja ponoszę trud i odmawiam dobra swojej duszy?”. To także jest marnością i nieszczęsnym zajęciem.

Ten werset nie występuje w tym przekładzie.

8 There is one [alone], and [there is] not a second; yea, he hath neither child nor brother: yet [is there] no end of all his labour; neither is his eye satisfied with riches; neither [saith he], For whom do I labour, and bereave my soul of good? This [is] also vanity, yea, it [is] a sore travail.