Księga Jonasza 4,2

2 I modlił się do PANA, mówiąc: Proszę, PANIE, czy tego nie mówiłem, gdy jeszcze byłem w swojej ziemi? Dlatego zaraz uciekłem do Tarszisz, gdyż wiedziałem, że ty jesteś Bogiem łaskawym i litościwym, nieskorym do gniewu i pełnym wielkiego miłosierdzia, który żałuje nieszczęścia.

2 I modlił się do JHWH, mówiąc: Ach, JHWH! Czy nie tak właśnie mówiłem, gdy jeszcze byłem w mojej ziemi? Dlatego uprzedzając, to uciekałem do Tarszisz; bo wiedziałem, że Ty jesteś Bogiem łaskawym i miłosiernym, nieskorym do gniewu i obfitującym w łaskę, i okazującym litość w nieszczęściu.

Ten werset nie występuje w tym przekładzie.

2 And he prayed unto the LORD, and said, I pray thee, O LORD, [was] not this my saying, when I was yet in my country? Therefore I fled before unto Tarshish: for I knew that thou [art] a gracious God, and merciful, slow to anger, and of great kindness, and repentest thee of the evil.