Księga Joela 2,17

17 Niech kapłani, słudzy PANA, płaczą między przedsionkiem a ołtarzem i niech mówią: Przepuść, PANIE, swemu ludowi i nie wydawaj swego dziedzictwa na pohańbienie, aby poganie nad nimi nie panowali. Czemu mieliby mówić wśród narodów: Gdzie jest ich Bóg?

17 Niech kapłani, słudzy JHWH, płaczą między przedsionkiem, a ołtarzem, i niech mówią: Zlituj się, JHWH, nad swoim ludem i nie wydawaj swojego dziedzictwa na hańbę, aby obce narody nad nimi nie panowały. Dlaczego mieliby mówić wśród ludów: Gdzie jest ich Bóg?

Ten werset nie występuje w tym przekładzie.

17 Let the priests, the ministers of the LORD, weep between the porch and the altar, and let them say, Spare thy people, O LORD, and give not thine heritage to reproach, that the heathen should rule over them: wherefore should they say among the people, Where [is] their God?