List do Rzymian 12

1 Wzywam więc was, bracia, przez miłosierdzie Boga, abyście stawili swoje ciała jako ofiarę żywą, świętą, przyjemną Bogu, tę rozumną służbę waszą.

2 I nie upodabniajcie się do tego wieku, ale dajcie się przemieniać przez odnowienie waszego myślenia, abyście doświadczyli jaka jest wola Boża, co dobre, przyjemne i doskonałe.

3 Bo przez daną mi łaskę mówię każdemu będącemu spośród was: Nie myślcie ponad miarę o sobie, ponad to, co konieczne jest by rozumieć, lecz myślcie rozsądnie, według miary wiary, jaką Bóg każdemu przydzielił.

4 Albowiem tak, jak w jednym ciele mamy wiele członków, lecz nie wszystkie członki mają te same działanie,

5 Tak wielu nas, a jesteśmy jednym ciałem w Chrystusie, a zgodnie z tym jesteśmy jedni drugich członkami.

6 Mamy więc różne dary łaski, według łaski nam darowanej: Czy to prorokowanie, to proporcjonalnie do tej wiary;

7 Czy to służbę, to w służbie; czy ktoś naucza, to w nauce;

8 Czy gdy ktoś zachęca, to w zachęcie; jeśli ktoś się dzieli, to w szczerości; jeśli ktoś przewodzi, to w gorliwości; jeśli ktoś jest miłosierny, to z radością.

9 Miłość niech będzie nieobłudna; brzydźcie się złym, lgnijcie do dobrego.

10 Miłością braterską jedni drugich miłujcie czule, jedni drugich wyprzedzajcie w okazywaniu szacunku.

11 W gorliwości nieopieszali, płonący duchem, Panu służący,

12 Radośni nadzieją, w ucisku wytrwali, w modlitwie trwający niezłomnie,

13 Miejcie udział w potrzebach świętych, prześcigajcie się w gościnności.

14 Dobrze życzcie tym, którzy was prześladują, dobrze życzcie, a nie przeklinajcie.

15 Weselcie się z weselącymi, a płaczcie z płaczącymi.

16 Bądźcie wobec siebie tej samej myśli; nie rozumiejcie o sobie wyniośle, ale przystawajcie do pokornych; nie stawajcie się rozumni we własnych oczach.

17 Nikomu złem za złe nie oddawajcie, troszcząc się o to, co dobre wobec wszystkich ludzi.

18 Jeśli można, o ile to od was zależy, ze wszystkimi ludźmi zachowujcie pokój.

19 Nie mścijcie się sami, umiłowani, ale dajcie miejsce gniewowi Bożemu; albowiem jest napisane: Pomsta do mnie należy, Ja odpłacę, mówi PAN.

20 Jeśli więc twój nieprzyjaciel jest głodny, nakarm go, jeśli pragnie, daj mu pić; bo to czyniąc, węgle rozpalone zgarniesz na jego głowę.

21 Nie dawaj się zwyciężać złu, ale zło dobrem zwyciężaj.