Księga Rut 3

1 I powiedziała do niej Noemi, jej teściowa: Moja córko, czy nie powinnam ci poszukać jakiegoś spokojnego miejsca, w którym będziesz czuła się dobrze?

2 A teraz, czyż Boaz nie jest naszym krewnym, z którego służącymi byłaś? Oto dzisiaj wieczorem będzie on przewiewał jęczmień na klepisku.

3 Więc umyjesz się i namaścisz, nałożysz na siebie lepsze szaty i zejdziesz na to klepisko, lecz nie daj się poznać temu człowiekowi, dopóki nie skończy jeść i pić.

4 A to niech się stanie, gdy się położy spać: Upatrz miejsce, na którym się położy i podejdź tam, odkryj jego nogi i połóż się, a on ci wyjaśni, co masz czynić.

5 A ona powiedziała do niej: Zrobię wszystko, co do mnie powiedziałaś.

6 Zeszła więc na klepisko i zrobiła zgodnie z tym wszystkim, co nakazała jej teściowa.

7 A gdy Boaz najadł się i napił, i jego serce się rozweseliło, poszedł położyć się na skraju sterty zboża. Wtedy ona przyszła po cichu, odkryła jego nogi i położyła się.

8 I stało się w połowie tej nocy, że mąż ten zadrżał, obrócił się, a oto kobieta leży u jego stóp.

9 I powiedział: Kto ty jesteś? Odpowiedziała: Ja jestem Rut, twoja służebnica. Rozciągnij brzeg swojego płaszcza nad swoją służebnicą, bo ty jesteś moim wykupicielem.

10 A on odpowiedział: Błogosławiona ty jesteś u JHWH, moja córko. Jeszcze piękniej okazałaś miłosierdzie teraz niż na początku, bo nie poszłaś za młodzieńcami, czy to ubogimi, czy bogatymi.

11 A więc teraz, moja córko, nie bój się. Uczynię wszystko, co powiedziałaś, bo każde miasto mojego ludu wie, że jesteś dzielną kobietą.

12 A teraz, tak to prawda, że ja jestem twoim wykupicielem, ale także istnieje wykupiciel bliższy ode mnie.

13 Zostań tu tej nocy, a rankiem, jeśli tak się stanie, że on cię wykupi – dobrze, niech wykupi. Lecz jeśli nie spodoba mu się wykupić ciebie, ja cię wykupię – jako żyje JHWH! Śpij aż do rana!

14 I spała u jego stóp aż do rana. Potem wstała zanim jeden mógł rozpoznać drugiego. A on pomyślał: Niech nikt się nie dowie, że ta kobieta przyszła na klepisko.

15 I powiedział: Daj okrycie, które masz na sobie i trzymaj je mocno. A gdy trzymała je, odmierzył jej sześć miar jęczmienia i narzucił to na nią. Po czym poszedł do miasta.

16 I gdy ona przyszła do swojej teściowej, ta powiedziała: Kim ty już teraz jesteś, moja córko? I opowiedziała jej wszystko, co ten człowiek uczynił dla niej.

17 I powiedziała też: Oto dał mi te sześć miar jęczmienia. Bo powiedział do mnie tak: Nie pójdziesz z pustymi rękami do swojej teściowej.

18 Wtedy ona powiedziała: Siedź spokojna, moja córko, aż się tego dowiesz, jak potoczy się sprawa, gdyż ten człowiek nie spocznie, lecz zakończy dzisiaj tę sprawę.