1
Radośnie śpiewajcie Bogu, naszej mocy; radośnie wykrzykujcie Bogu Jakuba.
2
Podnieście śpiew, przynieście tamburyn, słodko brzmiącą harfę i cytrę.
3
Zadmijcie w róg w czas nowiu, w czasie pełni, w dniu naszego uroczystego święta.
4
Taki bowiem jest dekret, o Izraelu, decyzja Boga Jakuba.
5
Ustanowił to świadectwem w pokoleniu Józefa, gdy wyruszył przeciw ziemi Egiptu – słyszę język, którego nie znałem:
6
Usunąłem ciężar z jego barku, a jego ręce zostały uwolnione od dźwigania kosza.
7
Wzywałeś mnie w ucisku i wybawiłem cię; odpowiedziałem ci w tajemniczości grzmotu, doświadczyłem cię u wód Meriba. Sela.
8
Słuchaj mnie, mój ludu, bo składam przeciwko tobie świadectwo: O, Izraelu! Jeśli mnie posłuchasz,
9
Nie będzie u ciebie cudzego boga ani nie oddasz pokłonu obcemu bogu;
10
Ja, JHWH, jestem twoim Bogiem, który cię wyprowadził z ziemi Egiptu; otwórz szeroko usta, a ja je napełnię.
11
Lecz mój lud nie usłuchał mojego głosu, a Izrael nie był mi uległy.
12
Dlatego wydałem go zatwardziałości ich serca i postępowali według swoich zamysłów.
13
O, gdyby mój lud mnie posłuchał, a Izrael chodził moimi drogami!
14
Szybko upokorzyłbym ich wrogów i zwróciłbym swoją rękę przeciwko ich nieprzyjaciołom.
15
Nienawidzący JHWH, płaszczyliby się, a taki ich los trwałby wiecznie.
16
I karmiłbym ich wyborną pszenicą, a nasyciłbym cię miodem ze skały.