Księga Psalmów 57

1 Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną, bo moja dusza ufa Tobie; w cień Twoich skrzydeł będę uciekał, aż przeminą nieszczęścia.

2 Będę wołał do Boga Najwyższego, do Boga osiągającego swój cel wobec mnie.

3 On pośle pomoc z niebios i wybawi. Bo urągał mi ten, który chce mnie zmiażdżyć. Sela. Bóg pośle mi swoje miłosierdzie i prawdę.

4 Moja dusza przebywa pośrodku lwów; spoczywam pośród zapalczywych, pośród synów ludzkich, których zęby są jak włócznie i strzały, a język jak ostry miecz.

5 Bądź wywyższony, Boże, ponad niebiosa, a Twoja chwała ponad całą ziemię.

6 Zastawili sieć na moje kroki, zgięli moją duszę, wykopali przede mną dół, lecz wpadli do środka niego. Sela.

7 Utwierdzone jest moje serce, Boże, utwierdzone jest moje serce; będę śpiewał i oddawał Ci chwałę.

8 Obudź się, moja chwało, obudź się, cytro i harfo; chcę obudzić jutrzenkę.

9 Będę Cię wysławiał wśród ludów, PANIE, będę Ci śpiewał wśród narodów.

10 Bo wielkie jest Twoje miłosierdzie, aż do niebios, i aż pod obłoki Twoja prawda.

11 Bądź wywyższony ponad niebiosa, Boże, a ponad całą ziemię Twoja chwała.