Księga Psalmów 44

1 Boże, na własne uszy usłyszeliśmy, nasi ojcowie opowiadali nam o tym, czego dokonałeś za ich dni, za dni, dawnych.

2 Ty własną ręką wziąłeś w posiadanie narody, a ich osadziłeś; zadałeś rany ludom i wyrzuciłeś je.

3 Bo nie zajęli ziemi swoim mieczem ani nie wybawiło ich własne ramię, lecz Twoja prawica i Twoje ramię, i światło Twojego oblicza, bo upodobałeś ich sobie.

4 Ty sam jesteś moim Królem, o Boże; zarządź zwycięstwo Jakuba.

5 Dzięki Tobie napieramy na naszych wrogów, za sprawą Twojego imienia zdepczemy tych, którzy powstają przeciwko nam.

6 Nie zaufam bowiem mojemu łukowi i nie wybawi mnie mój miecz;

7 Lecz Ty nas wybawiłeś od naszych wrogów i zawstydziłeś tych, którzy nas nienawidzą.

8 Każdego dnia chlubimy się w Bogu, a Twoje imię będziemy sławić na wieki. Sela.

9 A jednak odrzuciłeś i zawstydziłeś nas, i nie wyruszasz z naszymi wojskami.

10 Sprawiłeś, że poddaliśmy tyły przed wrogiem, a ci, którzy nas nienawidzą, zdobyli sobie łup.

11 Wydałeś nas jak owce na żer i rozproszyłeś nas wśród pogan.

12 Sprzedałeś swój lud za bezcen i nie powiększyłeś na nich zysku.

13 Wystawiłeś nas na wzgardę naszym sąsiadom, na szyderstwo i pośmiewisko tym, którzy nas otaczają.

14 Sprawiłeś, że staliśmy się przysłowiem wśród pogan, potrząsaniem głową pośród ludów.

15 Cały dzień moja hańba jest przede mną, a wstyd okrywa mi twarz;

16 Z powodu głosu tego, który gardzi i bluźni, z powodu wroga i tego, który się mści.

17 To wszystko na nas przyszło, a jednak nie zapomnieliśmy o Tobie i nie sprzeniewierzyliśmy się Twojemu przymierzu.

18 Nasze serce nie odwróciło się wstecz, ani nasze kroki nie zboczyły z Twojej ścieżki;

19 Chociaż rozbiłeś nas w miejscu szakali i okryłeś nas cieniem śmierci.

20 Gdybyśmy zapomnieli imienia naszego Boga i wyciągnęli nasze ręce do obcego boga;

21 Czy Bóg by tego nie odkrył? Przecież On zna tajemnice serca.

22 Lecz z powodu Ciebie przez cały dzień jesteśmy mordowani, policzyli nas jak owce przeznaczone na rzeź.

23 Przebudź się; dlaczego śpisz, PANIE? Obudź się, nie odrzucaj nas na wieki.

24 Dlaczego ukrywasz swoje oblicze i zapominasz o naszym utrapieniu i ucisku?

25 Ponieważ nasza dusza zanurzyła się w prochu, nasz brzuch przylgnął do ziemi.

26 Powstań nam na pomoc, odkup nas ze względu na Twoje miłosierdzie.