Księga Psalmów 137

1 Nad rzekami Babilonu, tam siedzieliśmy i płakaliśmy wspominając Syjon.

2 Na wierzbach pośród niego zawiesiliśmy nasze harfy;

3 Gdyż tam ci, którzy nas wzięli w niewolę, domagali się od nas słów pieśni, a nasi szydercy mówili: Z radością śpiewajcie nam którąś z pieśni Syjonu.

4 Jak będziemy śpiewać pieśń JHWH na obcej ziemi?

5 Jeśli zapomnę o tobie, Jerozolimo, niech zapomni o mnie moja prawica.

6 Niech mi język przylgnie do moich ust, jeśli nie będę pamiętał o tobie, jeśli nie wyniosę Jerozolimy ponad największą moją radość.

7 Pamiętaj, JHWH, synom Edomu dzień Jerozolimy, gdy mówili: Obnażcie, obnażcie ją aż do jej podstaw.

8 O, córko Babilonu! I ty zostaniesz spustoszona. Błogosławiony, kto ci zapłaci tym, czym nam płaciłaś.

9 Błogosławiony, kto schwyta i roztrzaska twoje dzieci o skałę.