Księga Przypowieści Salomona 9

1 Mądrość zbudowała swój dom i wyciosała siedem filarów;

2 Zabiła swoje bydło, zmieszała swoje wino i zastawiła stół;

3 Wysłała swoje służące, woła na wzniesieniach wzgórz miasta:

4 Kto prosty, niech tu wstąpi! A do pozbawionego rozumu mówi:

5 Chodźcie, jedzcie mój chleb i pijcie wino, które zmieszałam!

6 Porzućcie prostactwo i żyjcie, i idźcie drogą roztropności.

7 Kto upomina szydercę, ściąga na siebie hańbę, a strofujący niegodziwego – jego wadę.

8 Nie karć szydercy, aby cię nie znienawidził; karć mądrego, a będzie cię miłował.

9 Daj mądremu, a będzie jeszcze bardziej mądry; udziel wiedzy sprawiedliwemu, a pomnoży swoją umiejętność.

10 Początkiem mądrości jest bojaźń JHWH, a wiedza świętych to rozum.

11 Bo dzięki mnie rozmnożą się twoje dni i będą ci dodane lata życia.

12 Jeśli jesteś mądry, to jesteś mądry dla siebie, a jeśli szydzisz, sam poniesiesz tego skutki.

13 Pani Głupota jest wrzaskliwa, prostacka i niczego nie rozumie;

14 Siedzi u wejścia swojego domu, na tronie, na wzniesieniach miasta;

15 Aby wołać na przechodzących drogą, idących prosto swoimi ścieżkami:

16 Kto prostak, niech wstąpi; a do pozbawionego rozumu mówi:

17 Kradziona woda jest słodka, a chleb potajemnie zdobyty smakuje.

18 A taki nie wie, że tam jest miejsce cieni zmarłych, że przywołani przez nią kończą w głębinach Szeolu.