6Rany od przyjaciela są oznaką wierności, ale pocałunki wroga są zwodnicze.
7Dusza nasycona depcze plaster miodu, a dla duszy wygłodzonej wszystko, co gorzkie, jest słodkie.
8Jak ptak ucieka z gniazda, tak człowiek ucieka ze swojego miejsca.
9Oliwa i kadzidło radują serce, tak słodycz przyjaciela lepsza jest niż własna rada.
10Nie opuszczaj swojego przyjaciela ani przyjaciela twojego ojca, a w dniu twego nieszczęścia nie wchodź do domu twego brata, bo lepszy jest sąsiad bliski niż brat daleki.
11Bądź mądrym, synu mój, rozwesel moje serce, abym mógł odpowiedzieć temu, który mi urąga słowem.
12Roztropny dostrzega zło i ukrywa się, a prości idą dalej i ponoszą karę.
13Zabierz mu szatę, bo ręczył za obcego, ponieważ ręczył za cudzą kobietę, weź zastaw.
14Kto wczesnym rankiem błogosławi swojemu przyjacielowi donośnym głosem, temu będzie to policzone za przekleństwo.
15Ciągłe kapanie w dzień gwałtownej ulewy i kłótliwa żona są sobie podobne;
16Kto ją powstrzymuje, powstrzymuje wiatr, a swoją prawicą chwyta oliwę.
17Żelazo ostrzy się żelazem, a charakter drugiego wyostrza przyjaciel.
18Kto strzeże figowca, spożyje jego owoc; tak kto ochrania swojego pana, zostanie uczczony.
19Jak woda twarz jawi twarzy, tak serce człowieka – człowiekowi.
20Szeol i Abaddon są nienasycone, i oczy człowieka są nienasycone.
21Czym dla srebra tygiel, a dla złota piec, tym są człowiekowi usta tego, który go chwali.
22Jeślibyś starł głupca w moździerzu tłuczkiem razem z ziarnami, nie opuści go jego głupota.
23Znaj dobrze wygląd swojej trzody i przyłóż swoje serce do stad.
24Bo bogactwo nie trwa na wieki ani korona z pokolenia na pokolenie.
25Znikła trawa i ukazała się zieleń, gdy zebrano zioła ze wzgórz,
26Masz jagnięta na odzież, a kozły są zapłatą za pole;
27I wystarczająco mleka koziego na wyżywienie dla ciebie, na wyżywienie dla twojego domu i na życie dla twoich dziewcząt.