Księga Przypowieści Salomona 25

1 To także są przysłowia Salomona, które przepisali mężowie Ezechiasza, króla Judy.

2 Chwałą Boga jest sprawę ukryć, a chwałą królów – dociekać sprawy.

3 Wysokość niebios i głębia ziemi, i serca królów są niezbadane.

4 Usuń żużel ze srebra, a uda się naczynie wytapiającemu.

5 Usuń niegodziwego sprzed króla, a jego tron umocni się w sprawiedliwości.

6 Nie szukaj własnej czci przed królem i nie stawaj na miejscu wielkich;

7 Bo lepiej, gdy ci powiedzą: Wstąp tutaj, niż gdyby cię poniżono przed księciem, którego twoje oczy widziały.

8 Nie wchodź zbyt szybko w spór, abyś na koniec nie wiedział, co zrobić, gdy cię zawstydzi twój bliźni.

9 Prowadź swój spór ze swoim bliźnim, lecz nie ujawnij tajemnicy drugiego;

10 Aby nie znieważył cię ten, który słucha i zła reputacja nie przylgnęła do ciebie.

11 Słowo wypowiedziane we właściwym czasie jest jak złote jabłko na rzeźbach ze srebra.

12 Jak złoty kolczyk i ozdoba z najczystszego złota jest dla ucha posłusznego ten, który mądrze napomina.

13 Czym chłód śniegu w dzień żniwa, tym wierny posłaniec dla tych, którzy go posyłają, bo pokrzepia dusze swoich panów.

14 Człowiek, który się chełpi zwodniczym darem, jest jak chmury i wiatr, lecz bez deszczu.

15 Cierpliwością można przekonać oblicze władcy, a łagodny język skruszy nawet kość.

16 Znalazłeś miód? Jedz tyle, ile trzeba, abyś się nie przejadł i nie zwymiotował.

17 Rzadko stawiaj swoją nogę w domu twojego bliźniego, by się tobą nie przejadł i cię nie znienawidził.

18 Człowiek składający fałszywe świadectwo przeciw swojemu bliźniemu jest maczugą i mieczem, i ostrą strzałą.

19 Zaufanie przewrotnemu w dniu ucisku jest jak złamany ząb i zwichnięta noga.

20 Jak ten, kto zabiera okrycie w zimny dzień i wylewa ocet na saletrę jest ten, kto śpiewa pieśni udręczonemu sercu.

21 Jeśli twój nieprzyjaciel jest głodny, nakarm go chlebem, a jeśli jest spragniony, napój go wodą;

22 Wtedy ty zgarniesz rozżarzone węgle na jego głowę, a JHWH cię nagrodzi.

23 Północny wiatr rozprasza deszcz, a zagniewane oblicze przepędza zdradliwy język.

24 Lepiej mieszkać w kącie na dachu niż z kłótliwą żoną we wspólnym domu.

25 Jak zimna woda dla znużonej duszy, tak dobra wieść z dalekiej ziemi.

26 Jak zmącone źródło i skażony zdrój, tak sprawiedliwy, który chwiejny jest przed niegodziwym.

27 Niedobrze jest jeść za dużo miodu, a szukanie własnej chwały nie jest chwałą.

28 Człowiek, który nie panuje nad swoim duchem, jest miastem zburzonym bez muru.