Księga Przypowieści Salomona 18

1 Samotnik dąży do spełnienia własnych pragnień i wtrąca się w każdą sprawę.

2 Głupi nie ma upodobania w roztropności, lecz raczej w objawieniu swojego serca.

3 Gdy przychodzi niegodziwy, przychodzi też pogarda, a z hańbą urąganie.

4 Słowa ust człowieka są jak głębokie wody, a źródło mądrości jak płynący potok.

5 Niedobrze jest popierać osobę niegodziwą, krzywdząc sprawiedliwego w sądzie.

6 Wargi głupiego prowadzą do sporu, a jego usta wołają o ciosy.

7 Usta głupiego są jego zgubą, a jego wargi sidłem dla jego duszy.

8 Słowa oszczercy są jak przysmaki, które gładko zstępują do głębi wnętrzności.

9 Kto okazuje się leniwym w swojej pracy, jest bratem wyrządzającego szkodę.

10 Imię JHWH jest potężną wieżą, sprawiedliwy ucieka do niej i jest bezpieczny.

11 Majątek bogatego jest jego warownym miastem i murem wysokim w jego wyobrażeniu.

12 Przed upadkiem serce człowieka jest wyniosłe, a chwałę poprzedza pokora.

13 Kto odpowiada słowem, zanim wysłucha, jest to głupotą i ona jest jego hańbą.

14 Duch człowieka wspiera go w jego chorobie, lecz kto podniesie strapionego ducha?

15 Serce rozumnego nabywa wiedzy, a ucho mądrych szuka poznania.

16 Dar człowieka poszerza mu miejsce i prowadzi go przed wielkich.

17 Sprawiedliwym wydaje się ten, kto pierwszy przemawia w swojej sprawie w sądzie, jednak, gdy przyjdzie jego przeciwnik – sprawdzi go.

18 Los kładzie kres sporom i rozstrzyga między potężnymi.

19 Urażonego brata trudniej zdobyć niż warowne miasto, a spory są jak zasuwy w twierdzy.

20 Owocem swoich ust nasyci człowiek swoje wnętrze, nasyci się plonem swoich warg.

21 Śmierć i życie są w mocy języka, a kto go miłuje, spożyje jego owoc.

22 Kto znalazł żonę, znalazł dobro i otrzymał łaskę od JHWH.

23 Ubogi prosi błagalnie, ale bogaty odpowiada zuchwale.

24 Człowiek ma towarzyszy, którzy przywodzą go do ruiny, lecz bywa przyjaciel, który przylgnie bardziej niż brat.