Ewangelia Mateusza 19

1 I stało się, gdy zakończył Jezus te słowa, że odszedł z Galilei i przyszedł w granice Judei po drugiej stronie Jordanu.

2 I podążały za Nim wielkie tłumy, i tam ich uzdrawiał.

3 I przyszli do Niego faryzeusze, wystawiając Go na próbę i mówiąc do Niego: Czy wolno człowiekowi oddalić swoją żonę z powodu każdej przyczyny?

4 A On w odpowiedzi, rzekł im: Czy nie czytaliście, że Ten, który stworzył, od początku uczynił ich mężczyzną i kobietą?

5 I powiedział: Dlatego opuści mąż swojego ojca i matkę, i zostanie złączony ze swoją żoną, i będą dwoje jednym ciałem?

6 Tak że już nie są dwoje, ale jedno ciało. Co więc Bóg złączył, człowiek niech nie rozłącza.

7 Powiedzieli do Niego: Dlaczego więc Mojżesz polecił dać zwój rozwodowy i ją oddalić?

8 Powiedział im: Mojżesz z powodu zatwardziałości waszego serca pozwolił wam oddalić wasze żony, lecz od początku tak nie było.

9 Ale mówię wam: Ktokolwiek oddaliłby swoją żonę z wyjątkiem powodu nierządu, i poślubił inną, cudzołoży; a kto poślubił tę, która jest oddalona, cudzołoży.

10 Powiedzieli do Niego Jego uczniowie: Jeśli tak się ma sprawa męża z żoną, nie warto się żenić.

11 A On powiedział im: Nie wszyscy pojmują te słowa, ale ci, którym jest to dane.

12 Albowiem są eunuchowie, którzy narodzili się takimi z łona matki, są też eunuchowie, którzy przez ludzi zostali wytrzebieni; są też eunuchowie, którzy sami siebie uczynili eunuchami dla Królestwa Niebios. Kto może pojąć, niech pojmuje!

13 Wtedy przynoszono do Niego dzieci, aby wkładał na nie ręce i modlił się; ale uczniowie skarcili ich.

14 Lecz Jezus powiedział: Dopuśćcie dzieci i nie zabraniajcie im przyjść do mnie; bo takich jest Królestwo Niebios.

15 A gdy włożył na nie ręce, odszedł stamtąd.

16 I oto podszedł do Niego ktoś i powiedział do Niego: Nauczycielu dobry! Co dobrego mam czynić, abym miał życie wieczne?

17 Ale On mu powiedział: Czemu mówisz do mnie – dobry? Nikt nie jest dobry, tylko jeden, Bóg. A jeśli chcesz wejść do życia, zachowuj przykazania.

18 Mówi do Niego: Jakie? A Jezus powiedział: Te: nie będziesz mordował, nie będziesz cudzołożył, nie będziesz kradł, nie będziesz mówił fałszywego świadectwa;

19 Czcij swojego ojca i matkę, i: Będziesz miłował swojego bliźniego, jak samego siebie.

20 Mówi do Niego młodzieniec: To wszystko zachowywałem od swojej młodości; czego mi jeszcze brakuje?

21 Jezus powiedział do niego: Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj swoje majętności i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie; i przyjdź tutaj, i podążaj za mną.

22 A gdy młodzieniec usłyszał to słowo, odszedł smutny; był bowiem człowiekiem mającym wiele posiadłości.

23 A Jezus powiedział swoim uczniom: Zaprawdę mówię wam, że bogaty z trudnością wejdzie do Królestwa Niebios.

24 A nadto mówię wam: Łatwiej wielbłądowi przejść przez ucho igły, niż bogatemu wejść do Królestwa Bożego.

25 Gdy usłyszeli to Jego uczniowie, bardzo się zdumieli, mówiąc: Kto więc może zostać zbawiony?

26 A Jezus spojrzał na nich i powiedział im: U ludzi to niemożliwe, lecz u Boga wszystko jest możliwe.

27 Wtedy odpowiedział Piotr, mówiąc do Niego: Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą; co za to mieć będziemy?

28 A Jezus powiedział im: Zaprawdę mówię wam, że wy, którzy za mną poszliście, przy odrodzeniu, gdy usiądzie Syn Człowieczy na tronie swojej chwały, usiądziecie i wy na dwunastu tronach, sądząc dwanaście pokoleń Izraela.

29 I każdy, kto by opuścił domy, albo braci, albo siostry, albo ojca, albo matkę, albo żonę, albo dzieci, albo rolę dla mojego imienia, stokrotnie tyle otrzyma, i życie wieczne odziedziczy.

30 A wielu pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi.