Ewangelia Mateusza 17

1 A po sześciu dniach wziął Jezus Piotra, Jakuba i Jana, jego brata, i wprowadził ich na wysoką górę na osobności.

2 I został przemieniony przed nimi, i rozjaśniło się Jego oblicze jak słońce, a szaty Jego stały się białe jak światło.

3 I oto zostali ukazani im Mojżesz i Eliasz, wspólnie z Nim rozmawiający.

4 A Piotr zwracając się, powiedział do Jezusa: Panie! Dobrze nam tu być; jeśli chcesz, zrobimy tu trzy namioty: Tobie jeden, Mojżeszowi jeden, i Eliaszowi jeden.

5 A gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlisty zacienił ich; i oto odezwał się głos z obłoku, mówiący: Ten jest Syn mój umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie.

6 A uczniowie, gdy to usłyszeli, upadli na swoją twarz i bardzo się bali.

7 A gdy podszedł Jezus, dotknął się ich i powiedział: Wstańcie i nie bójcie się.

8 A oni podnieśli swoje oczy i nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa.

9 A gdy schodzili z góry, przykazał im Jezus, mówiąc: Nikomu nie mówcie o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy powstanie z martwych.

10 I zapytali Go uczniowie Jego, mówiąc: Dlaczego więc uczeni w Piśmie mówią, że najpierw musi przyjść Eliasz?

11 A Jezus w odpowiedzi, rzekł im: Eliasz istotnie najpierw przyjdzie i wszystko naprawi;

12 Lecz mówię wam: Eliasz już przyszedł, a nie poznali go, ale uczynili z nim, co chcieli; tak i Syn Człowieczy ma cierpieć przez nich.

13 Wtedy uczniowie zrozumieli, że mówił im o Janie Chrzcicielu.

14 I gdy oni przyszli do ludu, podszedł do Niego człowiek, który upadł przed Nim na kolana,

15 I powiedział: Panie! Zmiłuj się nad moim synem; bo jest epileptykiem i strasznie cierpi; bo często wpada w ogień, i często w wodę.

16 I przyprowadziłem go do Twoich uczniów, ale nie mogli go uzdrowić.

17 A Jezus w odpowiedzi, rzekł: O pokolenie bez wiary i przewrotne! Jak długo będę z wami? Jak długo będę was znosić? Przynieście mi go tutaj.

18 I zgromił go Jezus; i wyszedł z niego demon, i uzdrowiony został chłopiec od tej godziny.

19 Wtedy podeszli na osobności uczniowie do Jezusa i powiedzieli do Niego: Dlaczego my nie mogliśmy go wyrzucić?

20 A Jezus powiedział do nich: Z powodu waszej niewiary; zaprawdę bowiem mówię wam: Jeśli macie wiarę jak ziarnko gorczycy, powiecie tej górze: Przenieś się stąd na tamto miejsce, i przeniesie się, a nic nie będzie dla was niemożliwe.

21 Natomiast ten rodzaj nie wychodzi inaczej, jak tylko przez modlitwę i post.

22 A gdy przebywali w Galilei, Jezus powiedział do nich: Syn Człowieczy ma być wydany w ręce ludzi,

23 I zabiją Go, a trzeciego dnia powstanie z martwych. I bardzo się zasmucili.

24 A gdy przyszli do Kafarnaum, podeszli do Piotra poborcy didrachmy i powiedzieli: Czy nauczyciel wasz nie płaci podatku didrachmowego?

25 Powiedział: Tak. A gdy wchodził do domu, uprzedził go Jezus, mówiąc: Jak ci się wydaje, Szymonie? Królowie ziemi od kogo biorą cło albo podatek? Od swoich synów, czy od obcych?

26 Piotr odpowiedział Mu: Od obcych. Jezus powiedział do niego: A więc synowie są wolni.

27 Jednak, abyśmy ich nie zgorszyli, idź nad morze i zarzuć haczyk, weź pierwszą wyciągniętą rybę, a gdy otworzysz jej pyszczek, znajdziesz stater; zabierz go i daj im za mnie i za siebie.