Ewangelia Mateusza 11

1 I stało się, kiedy Jezus zakończył wydawanie poleceń dwunastu swoim uczniom, że odszedł stamtąd, aby nauczać i głosić w ich miastach.

2 A gdy Jan usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał dwóch ze swoich uczniów;

3 I powiedział do Niego: Czy to Ty jesteś tym, który ma przyjść, czy mamy oczekiwać kogoś innego?

4 A Jezus w odpowiedzi, rzekł im: Idźcie i oznajmijcie Janowi, co słyszycie i widzicie:

5 Ślepi widzą, chromi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni, głusi słyszą, umarli są wzbudzani, a ubogim głoszona jest Ewangelia;

6 A błogosławiony jest ten, kto nie zgorszy się z mojego powodu.

7 A gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: Co wyszliście oglądać na pustyni? Trzcinę chwiejącą się na wietrze?

8 Ale co wyszliście zobaczyć? Czy człowieka ubranego w miękkie szaty? Oto ci, którzy noszą miękkie szaty, są w domach królów.

9 Ale co wyszliście zobaczyć? Proroka? Tak, mówię wam, że więcej niż proroka.

10 Bo to jest ten, o którym napisano: Oto ja posyłam mojego posłańca przed Twoim obliczem, który przygotuje Twoją drogę przed Tobą.

11 Zaprawdę mówię wam: Wśród narodzonych z kobiet, nie powstał większy nad Jana Chrzciciela; ale najmniejszy w Królestwie Niebios, większy jest niż on.

12 A od dni Jana Chrzciciela aż dotąd Królestwo Niebios ulega gwałtowi, i gwałtownicy porywają je.

13 Bo wszyscy Prorocy i Prawo prorokowali aż do Jana.

14 A jeśli chcecie to przyjąć, on jest Eliaszem, który miał przyjść.

15 Kto ma uszy, aby słuchać, niech słucha.

16 Ale do kogo przyrównam to pokolenie? Podobne jest do chłopców, którzy siedzą na rynkach i wołają do swoich towarzyszy,

17 I mówią: Graliśmy wam na piszczałce, a nie tańczyliście; śpiewaliśmy pieśni żałobne, a nie uderzyliście się w piersi.

18 Przyszedł bowiem Jan, nie jadł i nie pił, a mówią: Ma demona.

19 Przyszedł Syn Człowieczy, jedząc i pijąc, a mówią: Oto człowiek – żarłok i pijak wina, przyjaciel celników i grzeszników; i mądrość została uznana za sprawiedliwą przez swoje dzieci.

20 Wtedy zaczął czynić wyrzuty miastom, w których działo się bardzo wiele Jego dzieł mocy, że nie upamiętały się, mówiąc:

21 Biada tobie, Chorazin! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby te dzieła mocy stały się w Tyrze i w Sydonie, które stały się u was, już dawno by upamiętały się w worze i popiele.

22 Ale mówię wam: Znośniej będzie Tyrowi i Sydonowi w dzień sądu, niż wam.

23 A ty, Kafarnaum, któreś zostało wywyższone aż do nieba, aż do Hadesu zostaniesz strącone; bo gdyby w Sodomie stały się dzieła mocy, które stały się u ciebie, pozostałaby aż do dzisiaj.

24 Ale mówię wam: Znośniej będzie ziemi Sodomy w dzień sądu, niż tobie.

25 W tym czasie odpowiadając, Jezus rzekł: Wysławiam Cię Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je niemowlętom.

26 Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.

27 Wszystko zostało mi przekazane przez Ojca mojego i nikt nie zna dogłębnie Syna, tylko Ojciec, i nikt nie zna dogłębnie Ojca, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić.

28 Chodźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a ja dam wam odpocząć.

29 Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, że jestem łagodny i pokorny sercem, a znajdziecie odpocznienie dla swoich dusz;

30 Albowiem moje jarzmo jest wygodne, a moje brzemię lekkie.