Ewangelia Marka 13

1 A gdy On wychodził ze świątyni, powiedział do Niego jeden z Jego uczniów: Nauczycielu! Spójrz, co za kamienie i jak wielkie są te budowle.

2 I Jezus w odpowiedzi, rzekł mu: Widzisz te wielkie budowle? Nie zostanie kamień na kamieniu, którego by nie zwalono.

3 A gdy On siedział na Górze Oliwnej naprzeciwko świątyni, pytali Go na osobności Piotr i Jakub, i Jan, i Andrzej:

4 Powiedz nam, kiedy to będzie i jaki będzie znak, gdy to wszystko miałoby się spełnić?

5 W odpowiedzi Jezus zaczął im mówić: Uważajcie, aby was ktoś nie zwiódł.

6 Albowiem wielu przyjdzie w moim imieniu, mówiąc: Ja jestem; i wielu zwiodą.

7 Gdy więc usłyszycie o wojnach i wieści o wojnach, nie dajcie się zastraszyć; albowiem to musi się stać; ale to nie jest jeszcze koniec.

8 Powstanie bowiem naród przeciwko narodowi i królestwo przeciwko królestwu, i będą miejscami trzęsienia ziemi, głód i zamieszki. Te wydarzenia to początki bólów porodowych.

9 A wy uważajcie na samych siebie, albowiem wydawać was będą lokalnym sanhedrynom; i będą was bić w synagogach, i zostaniecie poprowadzeni przed namiestników i królów ze względu na mnie, na świadectwo dla nich.

10 Trzeba, aby najpierw wszystkim narodom została ogłoszona Ewangelia.

11 A gdy was będą prowadzić ci, którzy was wydadzą, zawczasu nie troszczcie się, co macie mówić, ani o tym nie rozmyślajcie, ale mówcie to, co wam zostanie dane w tej godzinie; albowiem nie wy jesteście tymi, którzy mówią, ale Duch Święty.

12 A wyda brat brata na śmierć, i ojciec syna; i powstaną dzieci przeciwko rodzicom, i doprowadzą do ich śmierci.

13 I będziecie znienawidzeni przez wszystkich z powodu mojego imienia; ale kto wytrwa do końca, ten zostanie zbawiony.

14 A kiedy zobaczycie obrzydliwość spustoszenia, o której było powiedziane przez proroka Daniela, stojącą tam, gdzie nie powinna – kto czyta, niech rozumie! – wtedy ci, którzy będą w Judei, niech uciekają w góry;

15 A kto jest na dachu, niech nie schodzi do domu, i nie wchodzi, aby coś wziąć ze swojego domu;

16 A kto będzie na polu, niech nie zawraca, aby wziąć swój płaszcz.

17 A biada kobietom w ciąży i karmiącym piersią w te dni!

18 A módlcie się, aby wasza ucieczka nie była w zimie.

19 Bowiem te dni będą takim uciskiem, jakiego nie było od początku stworzenia, które dokonał Bóg, aż do teraz, i już nie będzie.

20 A jeśliby Pan nie skrócił tych dni, nie byłoby zbawione żadne ciało; lecz z powodu wybranych, których wybrał dla siebie, skrócił te dni.

21 I wtedy, jeśliby ktoś wam powiedział: Oto tu jest Mesjasz, albo oto tam, nie wierzcie.

22 Albowiem powstaną fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy, i czynić będą znaki i cuda, aby zwieść jeśli to możliwe, i wybranych.

23 Wy natomiast uważajcie; oto zapowiedziałem wam to wszystko.

24 Ale w tych dniach, po tym ucisku, słońce zostanie zaćmione i księżyc nie da swojego blasku,

25 I gwiazdy z nieba będą spadały, a moce w niebiosach będą poruszone.

26 A wtedy zobaczą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą.

27 I wtedy pośle swoich aniołów, i zgromadzi swoich wybranych z czterech stron, od krańców ziemi aż po krańce nieba.

28 A od figowca uczcie się tego podobieństwa: Gdy gałąź jego staje się miękka i wypuszcza liście, poznajecie, że blisko jest lato.

29 Tak i wy, gdy zobaczycie, że to się dzieje, wiedzcie, że blisko jest, u drzwi.

30 Zaprawdę mówię wam, że nie przeminie to pokolenie, aż wszystko to się stanie.

31 Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie mogą przeminąć.

32 A o tym dniu i o tej godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec.

33 Uważajcie, czuwajcie i módlcie się; bo nie wiecie, kiedy będzie ten czas.

34 Jak człowiek, który gdy odjeżdżał, zostawił swój dom i dał władzę swoim sługom, i każdemu jego zadanie, a odźwiernemu nakazał, aby czuwał.

35 Tak czuwajcie zatem, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie, czy wieczorem, czy o północy, czy gdy kur zapieje, czy o poranku.

36 Aby, gdy nagle przyjdzie, nie znalazł was śpiących.

37 A to, co wam mówię, mówię wszystkim: Czuwajcie!