Ewangelia Marka 1

1 Początek Ewangelii Jezusa Chrystusa, Syna Bożego.

2 Jak jest napisane u proroków: Oto Ja posyłam mojego posłańca przed Twoim obliczem, który przygotuje Twoją drogę przed Tobą;

3 Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę PANA; prostymi czyńcie Jego ścieżki.

4 Jan był tym, który chrzcił na pustyni i głosił chrzest upamiętania na odpuszczenie grzechów.

5 I zaczęła wychodzić do niego cała kraina judzka i mieszkańcy Jerozolimy; i wszyscy byli przez niego chrzczeni w Jordanie, wyznając swoje grzechy.

6 A Jan przyodziany był w sierść wielbłąda, a wokół swoich bioder miał skórzany pas, i jadał szarańczę i polny miód,

7 Głosił też, mówiąc: Idzie za mną mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godny, schylając się, rozwiązać rzemienia Jego sandałów.

8 Ja wprawdzie ochrzciłem was w wodzie, On natomiast będzie was chrzcił w Duchu Świętym.

9 I stało się w tych dniach, że Jezus przyszedł z Nazaretu w Galilei i został ochrzczony przez Jana w Jordanie.

10 I zaraz gdy wychodził z wody, ujrzał rozdarte niebiosa i Ducha zstępującego na Niego, jakby gołębica.

11 I rozległ się głos z nieba: Ty jesteś moim umiłowanym Synem, w którym złożyłem swoje upodobanie.

12 I zaraz Duch wypchnął Go na pustynię.

13 I był tam na pustyni przez czterdzieści dni, kuszony przez szatana; i był ze zwierzętami, a aniołowie Mu służyli.

14 A po tym, gdy Jan został wydany, przyszedł Jezus do Galilei, głosząc Ewangelię Królestwa Bożego,

15 I mówiąc: Wypełnił się czas i przybliżyło się Królestwo Boże; upamiętajcie się i wierzcie w Ewangelię.

16 A gdy przechodził nad Morzem Galilejskim, ujrzał Szymona i Andrzeja, brata jego, zarzucających sieć rybacką w morze; bo byli rybakami.

17 I Jezus powiedział im: Chodźcie za mną, a uczynię was rybakami ludzi.

18 A oni zaraz pozostawili swoje sieci i poszli za Nim.

19 I gdy odszedł stamtąd nieco dalej, zobaczył Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, jego brata, naprawiających w łodzi sieci.

20 I zaraz ich wezwał; a oni pozostawili swojego ojca Zebedeusza w łodzi z najemnikami i poszli za Nim.

21 I weszli do Kafarnaum; i zaraz w szabat Jezus wszedł do synagogi, i zaczął nauczać.

22 I zdumiewali się z powodu Jego nauki; bowiem uczył ich, jak ktoś, kto ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie.

23 I był w ich synagodze człowiek mający ducha nieczystego; ten wrzasnął słowami:

24 Ach! Co Tobie do nas, Jezusie Nazareńczyku? Przyszedłeś nas zniszczyć? Wiem, kim Ty jesteś, Święty Boga.

25 I surowo upomniał go Jezus, mówiąc: Umilknij i wyjdź z niego.

26 I potrząsnął nim duch nieczysty, wrzasnął potężnym głosem i wyszedł z niego.

27 A wszyscy byli zdumieni, i zastanawiali się między sobą, mówiąc: Co to jest? Co to za nowa nauka, że z mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym i są Mu posłuszne?

28 I wieść o Nim szybko się rozeszła po całej krainie wokół Galilei.

29 I zaraz po wyjściu z synagogi, przyszli z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja.

30 A teściowa Szymona leżała w gorączce, i zaraz Mu o niej powiedziano.

31 I gdy przystąpił do niej, podniósł ją, chwytając ją za rękę; i zaraz opuściła ją gorączka i usługiwała im.

32 A gdy nastał wieczór i zaszło słońce, przynosili do Niego wszystkich, którzy mieli się źle i opętanych przez demony;

33 A całe miasto zgromadziło się u drzwi.

34 I uzdrowił wielu, którzy się źle mieli z powodu rozlicznych chorób, i wygnał wiele demonów; a nie pozwolił mówić demonom, bo Go znały.

35 A wcześnie rano, gdy było jeszcze ciemno, wstał, wyszedł i odszedł na puste miejsce, i tam się modlił.

36 I pośpieszyli za Nim Szymon i ci, którzy z Nim byli;

37 A gdy Go znaleźli, powiedzieli do Niego: Wszyscy Cię szukają.

38 I mówi im: Idźmy do pobliskich miasteczek, abym i tam głosił; po to bowiem przyszedłem.

39 I głosił, będąc w ich synagogach po całej Galilei, i wyganiał demony.

40 I przyszedł do Niego trędowaty, prosząc Go i gdy padł przed Nim na kolana, powiedział do Niego: Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić.

41 A Jezus, pełen współczucia, wyciągnął rękę, dotknął go i powiedział mu: Chcę, bądź oczyszczony!

42 I gdy to powiedział, natychmiast zszedł z niego trąd i został oczyszczony.

43 I surowo mu przykazał, i zaraz go odprawił,

44 I powiedział mu: Uważaj, abyś nikomu nic nie mówił; ale idź, pokaż się kapłanowi, i ofiaruj za swoje oczyszczenie to, co rozkazał Mojżesz, na świadectwo dla nich.

45 Ale on gdy odszedł, zaczął bardzo rozgłaszać i rozpowiadać o tym, tak że Jezus nie mógł już jawnie wejść do miasta, ale był na zewnątrz, w miejscach odludnych. A ludzie przychodzili zewsząd do Niego.