1
Słowo JHWH, które się stało do Micheasza Moreszyty za dni Joatama, Achaza i Hiskiasza, królów Judy, które widział nad Samarią i Jerozolimą.
2
Słuchajcie wszystkie narody; zastanów się ziemio, i to, co ją napełnia. Niech JHWH PAN będzie jako świadek przeciwko wam, PAN ze swojego świętego przybytku.
4
I rozpadną się pod Nim góry, a doliny pękną tak jak wosk wobec ognia i jak wody rozlane po zboczu.
5
To wszystko stanie się z powodu przestępstwa Jakuba i z powodu grzechów domu Izraela. Jakie jest przestępstwo Jakuba? Czy nie Samaria? Czym wyżyny Judy? Czy nie Jerozolima?
6
I dlatego uczynię Samarię rumowiskiem na polu, miejscem pod założenie winnicy. Powrzucam w dolinę jej kamienie i odkryję jej fundamenty.
7
I wszystkie jej ryte wizerunki będą rozbite, cała zapłata dla nierządnicy zostanie spalona w ogniu i wszystkie jej bożki uczynię ruiną. Zostały zebrane z zapłaty nierządnicy, więc obrócą się w zapłatę nierządnicy.
8
Nad tym będę lamentował i płakał, chodził boso i nago. Podnoszę skowyt jak szakale i biadam jak młode strusicy;
9
Bo jej rany są nieuleczalne, gdyż dotarły aż do Judy i kołaczą do bramy mojego ludu, aż do Jerozolimy.
11
Przejdź ty mieszkanko Szafiru w haniebnej nagości. Nie ujdzie mieszkanka Saananu; zawodzenie w Bet-Hesel odbierze od was to miejsce.
12
Tak, mieszkanko Marot, oczekiwałaś dobra, ale nieszczęście zstąpiło od JHWH aż do bramy Jerozolimy.
13
Zaprzęgaj konia do rydwanu, mieszkanko Lakisz, ty jesteś początkiem grzechu córki Syjonu, gdyż w tobie zostały znalezione przestępstwa Izraela.
16
Ogól się i ostrzyż z powodu rozkoszy swoich synów; rozszerz swoją łysinę jak u sępa, bo uprowadzili ich od ciebie do niewoli.