Ewangelia Jana 2

1 A trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam matka Jezusa.

2 Został też zaproszony na wesele Jezus i Jego uczniowie.

3 A gdy zabrakło wina, powiedziała matka Jezusa do Niego: Nie mają wina.

4 Jezus powiedział jej: Co mnie i tobie, kobieto? Jeszcze nie nadeszła moja godzina.

5 Matka Jego powiedziała do sług: Cokolwiek wam powie, czyńcie.

6 A było tam sześć stągwi kamiennych, postawionych według żydowskiego zwyczaju oczyszczenia, mieszczących w sobie każda po dwie lub trzy miary.

7 Jezus powiedział im: Napełnijcie te stągwie wodą. I napełnili je aż po brzegi.

8 I powiedział im: Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście wesela. I zanieśli.

9 A gdy starosta wesela skosztował tej wody, która stała się winem – a nie wiedział, skąd ona jest, lecz słudzy wiedzieli, ci co czerpali wodę – zawołał oblubieńca,

10 I powiedział do niego: Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy sobie podpiją, wtedy gorsze; ty zachowałeś dobre wino aż dotąd.

11 Taki to pierwszy z cudownych znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej i tam ukazał swoją chwałę; a Jego uczniowie uwierzyli w Niego.

12 Potem zeszli do Kafarnaum, On sam, Jego matka, Jego bracia i Jego uczniowie; tam pozostali kilka dni;

13 A była blisko Pascha żydowska; i Jezus wstąpił do Jerozolimy.

14 I znalazł w świątyni sprzedających woły, owce, gołębie i zajmujących swoje miejsca bankierów.

15 I uczynił bicz z powrozów, i wypędził wszystkich ze świątyni, także owce i woły, a bankierom porozsypywał monety i powywracał stoły,

16 A tym, co sprzedawali gołębie, powiedział: Zabierzcie je stąd, nie czyńcie domu Ojca mojego domem targu.

17 I przypomnieli sobie Jego uczniowie, że jest napisane: Gorliwość o Twój dom pochłonęła mnie.

18 Wtedy Żydzi zwrócili się do Niego, mówiąc: Jakim znakiem dowiedziesz, że możesz to czynić?

19 W odpowiedzi, Jezus rzekł im: Zburzcie tę świątynię, a ja wzniosę ją w trzy dni.

20 Powiedzieli więc Żydzi: Tę świątynię budowano czterdzieści sześć lat, a Ty wzniesiesz ją w trzy dni?

21 Ale On mówił o świątyni swojego ciała.

22 Gdy więc został wzbudzony z martwych, Jego uczniowie przypomnieli sobie, że im to mówił; i uwierzyli Pismu i słowu, które wypowiedział Jezus.

23 A gdy był w Jerozolimie w święto Paschy, wielu uwierzyło w Jego imię, widząc cudowne znaki, które czynił.

24 Ale Jezus nie powierzał im samego siebie, dlatego że On znał wszystkich,

25 I dlatego, że nie miał potrzeby, aby ktoś zaświadczył Mu o człowieku; albowiem sam wiedział, co jest w człowieku.