TNP

Ewangelia Jana 14

1 Niech się nie trwoży wasze serce; wierzcie w Boga i we mnie wierzcie.
2 W domu mojego Ojca jest wiele mieszkań; gdyby było inaczej, to bym wam powiedział: Idę przygotować wam miejsce.
3 A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę ponownie i wezmę was do siebie, żebyście gdzie ja jestem, i wy byli.
4 Wiecie dokąd ja idę i znacie drogę.
5 Tomasz powiedział do Niego: Panie! Nie wiemy dokąd idziesz, jak więc możemy znać drogę?
6 Jezus więc powiedział do niego: Ja jestem droga, i prawda, i życie; nikt nie przychodzi do Ojca, jak tylko przeze mnie.
7 Jeśli mnie poznaliście i Ojca mego poznaliście; i odtąd Go znacie i widzicie Go.
8 Filip powiedział Mu: Panie! Pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy.
9 Jezus powiedział mu: Tyle czasu jestem z wami, a nie znasz mnie Filipie? Kto mnie widział, zaczął widzieć i mojego Ojca; jak ty możesz mówić: Pokaż nam Ojca?
10 Czy nie wierzysz, że ja jestem w Ojcu, a Ojciec jest we mnie? Słowa, które ja do was mówię, nie od siebie mówię; natomiast Ojciec, który mieszka we mnie, On czyni dzieła.
11 Wierzcie mi, że ja jestem w Ojcu, a Ojciec jest we mnie; a jeżeli nie, to ze względu na te dzieła wierzcie mi.
12 Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: Kto wierzy we mnie, dzieła, które ja czynię, i on będzie czynić, i większe niż te będzie czynić; bo ja idę do mojego Ojca.
13 I o cokolwiek będziecie prosić w moim imieniu, to uczynię, aby Ojciec w Synu został otoczony chwałą.
14 Jeśli o cokolwiek będziecie prosić w moim imieniu, ja to uczynię.
15 Jeśli mnie miłujecie, zachowajcie moje przykazania.
16 I ja prosić będę Ojca, a da wam innego Opiekuna, aby przebywał z wami na wieki,
17 Ducha prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo Go nie widzi, ani Go nie zna; lecz wy Go znacie, ponieważ przy was przebywa i w was będzie.
18 Nie zostawię was sierotami; przyjdę do was.
19 Jeszcze tylko chwila i świat nie będzie już mnie oglądać; lecz wy będziecie mnie oglądać; bo ja żyję i wy będziecie żyć.
20 W tym dniu poznacie, że ja jestem w moim Ojcu, a wy we mnie, i ja w was.
21 Kto ma moje przykazania i je zachowuje, ten mnie miłuje; a kto mnie miłuje, ten też zostanie umiłowany przez Ojca mojego, i ja będę go miłować, i objawię mu samego siebie.
22 Judasz, nie Iskariota powiedział do Niego: Panie! Co się stało, że masz nam objawiać samego siebie, a nie światu?
23 Jezus w odpowiedzi, rzekł mu: Jeśli ktoś mnie miłuje, słowo moje będzie zachowywać; i mój Ojciec go umiłuje, i przyjdziemy do niego, i uczynimy u niego mieszkanie.
24 Kto mnie nie miłuje, nie zachowuje moich słów; a słowo, którego słuchacie, nie jest moje, ale Ojca, który mnie posłał.
25 To już wam powiedziałem, przebywając z wami.
26 Lecz Opiekun, Duch Święty, którego pośle Ojciec w moim imieniu, On nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co ja wam powiedziałem.
27 Pokój zostawiam wam, pokój mój wam daję; nie tak jak daje świat, ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze, ani niech się nie lęka.
28 Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę i powrócę do was. Gdybyście mnie miłowali, to byście się radowali, że wam powiedziałem: Idę do Ojca; bo Ojciec mój większy jest niż ja.
29 A teraz powiedziałem wam zanim się to stanie, żebyście, gdy się to stanie, uwierzyli.
30 Już niewiele będę z wami rozmawiał; albowiem idzie przywódca tego świata, ale on nic we mnie nie ma;
31 Ale aby poznał świat, że ja miłuję Ojca, i jak mi polecił Ojciec, tak czynię. Wstawajcie, chodźmy stąd.