2
Wytrzymaj ze mną troszkę, a oznajmię ci, że jest więcej słów od Boga.
3
Z daleka wezmę moją wiedzę i oddam sprawiedliwość memu Stwórcy.
4
Bo naprawdę moje słowa nie są kłamstwem, a ktoś z kompletną wiedzą jest przed tobą.
5
Oto Bóg jest mocny i nie gardzi nikim. On jest potężny mocą serca.
6
Nie zachowuje przy życiu niegodziwych, a ubogim nadaje prawa.
7
Nie odwraca swoich oczu od sprawiedliwego, ale sadza ich na wieki razem z królami na tronie – i wywyższa ich.
8
A jeśli są zakuci okowami, schwytani zostali w powrozy utrapienia;
9
To wtedy oznajmia im ich czyny i przestępstwa – bo się wzmogły.
10
I otwiera ich uszy na pouczenie, i mówi, żeby odwrócili się od nieprawości.
11
Jeśli będą posłuszni i będą Mu służyć, dopełnią swoich dni w dobrobycie, a swoje lata w rozkoszach.
12
Ale jeśli nie usłuchają, od miecza zginą, umrą bez poznania.
13
Lecz ludzie obłudnego serca gromadzą gniew, nie wołają o pomoc, gdy ich wiąże.
14
Niech w młodości umiera ich dusza i ich życie zaniknie wśród nierządników.
15
Wyrywa ubogiego w jego utrapieniu i otwiera ich uszy w ucisku.
16
I również ciebie uwodzi z paszczy niedoli na miejsce przestronne, gdzie nie ma ograniczeń, a blat twojego stołu napełni tłustością.
17
Lecz ty jesteś pełen niegodziwego sądu, sąd i prawo cię powstrzymają.
18
Tak, aby gniew nie nęcił cię do szyderstwa i wielki okup cię nie zwiódł.
19
Czy ułoży ci to wszystko twoje bogactwo? Nie w ucisku! Nie pomogą też ci wszystkie wysiłki mocy.
20
Nie tęsknij za nocą, by usuwać ludzi z ich miejsc.
21
Strzeż się, abyś nie zwracał się ku nieprawości, gdyż to jednak ją wybrałeś niż utrapienie.
22
Oto Bóg działa wzniośle w swojej potędze, ktojest takim nauczycielem jak On?
23
Kto wytycza dla Niego drogę? A kto Mu powie: Popełniłeś nieprawość?
24
Pamiętaj, abyś wysławiał Jego dzieło, o którym śpiewali ludzie!
25
Cała ludzkość je widzi, człowiek przypatruje się im z daleka.
26
Oto Bóg jest wzniosły i nie możemy poznać liczby Jego lat, a jest ona niezbadana.
27
Bo On zatrzymuje krople wód, które filtrują deszcz z Jego mgły;
28
Którym spływają chmury, kapią obficie na ludzi.
29
Kto może naprawdę zrozumieć rozmieszczenie chmur i grzmoty Jego namiotu?
30
Oto rozciąga nad nim swoją światłość i okrywa głębiny morza.
31
Bo przez nie sądzi narody i daje im pokarm w obfitości.
32
W swoich dłoniach ukrywa błyskawicę i rozkazuje, wskazując jej na cel uderzenia.
33
Ogłasza nad Nim burzę Jego huk, nawet bydło ostrzega o wzmagającej się burzy.