List do Efezjan 4

1 Zachęcam was więc ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, do jakiego zostaliście wezwani,

2 Z całą pokorą i łagodnością, i cierpliwością, znosząc jedni drugich w miłości.

3 Gorliwie strzegąc jedności Ducha w spójni pokoju.

4 Jedno ciało i jeden Duch, jak też zostaliście wezwani w jednej nadziei waszego powołania.

5 Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest,

6 Jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkich, przez wszystkich i we wszystkich was.

7 A każdemu z nas z osobna została dana łaska według miary daru Chrystusa.

8 Dlatego mówi: Wstępując na wysokość, powiódł za sobą pojmanych jeńców i dał ludziom dary.

9 A to, że wstąpił, cóż innego oznacza, jeżeli nie to, że najpierw zstąpił do niższych części ziemi?

10 Ten, który zstąpił, jest Tym samym, który wstąpił wysoko nad wszystkie niebiosa, aby napełnić wszystko.

11 I On sam też wyznaczył tych na apostołów, tych na proroków, tych na ewangelistów, a tych na pasterzy i nauczycieli,

12 Dla przygotowania świętych do dzieła służby, do budowania ciała Chrystusa,

13 Aż wszyscy dojdziemy do jedności wiary i dogłębnego poznania Syna Bożego, do męża doskonałego, do wymiarów pełni dojrzałości Chrystusa.

14 Abyśmy więcej nie byli małymi dziećmi, rzucanymi przez fale i unoszonymi każdym wiatrem nauki przez oszustwo ludzkie w metodycznym podstępie wciągania w błąd;

15 Lecz mówiąc prawdę w miłości, wszyscy wrośli w Tego, który jest głową – w Chrystusa,

16 Z którego całe ciało jest właściwie spajane i wiązane wszelkimi wzajemnie zasilającymi się połączeniami, zgodnie z działaniem w stosownej mierze każdej jego części, przyczynia się do wzrostu ciała dla budowania siebie w miłości.

17 To więc mówię i świadczę w Panu, abyście już więcej nie postępowali tak, jak pozostali poganie postępują, w próżności swojego umysłu,

18 Ludzie, którzy mają swoje myśli pogrążone w ciemności, będący obcy wobec życia Bożego z powodu będącej w nich niewiedzy, przez zatwardziałość ich serca,

19 Którzy stali się nieczuli, samych siebie oddali rozpuście, czyniąc wszelką nieczystość z butną chciwością.

20 Ale wy nie tak nauczyliście się Chrystusa,

21 Jeśli rzeczywiście Go usłyszeliście i w Nim zostaliście nauczeni, jako że prawda jest w Jezusie, że macie,

22 Zewlec z siebie starego człowieka z jego wcześniejszym postępowaniem, który niszczony jest przez zwodnicze pożądliwości,

23 A dawać się odnawiać duchem w waszym umyśle,

24 I przyoblec się w nowego człowieka, który został stworzony według Boga w sprawiedliwości i w świętości prawdy.

25 Dlatego, odrzuciwszy kłamstwo, mówcie prawdę każdemu wokół siebie; bo jesteśmy członkami jedni drugich.

26 Bądźcie zagniewani, a nie grzeszcie; niech słońce nie zachodzi nad waszym gniewem.

27 I nie dawajcie miejsca diabłu.

28 Ten, kto kradnie, niech już więcej nie kradnie, a raczej niech się trudzi, wypracowując swoimi rękami dobro, aby miał czym podzielić się z będącym w potrzebie.

29 Niech żadne zgniłe słowo nie wychodzi z waszych ust, ale tylko dobre ku zbudowaniu, aby gdy trzeba, niosło życzliwość słuchającym.

30 A nie zasmucajcie Ducha Świętego Boga, którym zostaliście zapieczętowani na dzień odkupienia.

31 Wszelka gorycz i zapalczywość, i gniew, i wrzask, i bluźnierstwo niech będą odsunięte od was, wraz ze wszelką złością;

32 A stańcie się jedni dla drugich łagodni, miłosierni, przebaczając sobie wzajemnie, tak jak wam Bóg przebaczył w Chrystusie.