Dzieje Apostolskie 18

1 A potem Paweł odszedł z Aten i przyszedł do Koryntu.

2 A gdy znalazł pewnego Żyda, o imieniu Akwila, rodem z Pontu, ostatnio przybyłego z Italii, i Pryscyllę, jego żonę, dlatego że Klaudiusz zarządził, aby wszyscy Żydzi odeszli z Rzymu, zbliżył się do nich;

3 A ponieważ uprawiał to samo rzemiosło, zamieszkał u nich i pracował; a rzemiosłem ich było wytwarzanie namiotów.

4 A w każdy szabat rozprawiał w synagodze i przekonywał Żydów i Greków.

5 A gdy Sylas i Tymoteusz przyszli z Macedonii, Paweł naciskany był w duchu, aby zaświadczyć Żydom, że Jezus jest Mesjaszem.

6 Lecz gdy oni sprzeciwiali się i bluźnili, otrząsnął szaty i powiedział do nich: Krew wasza na waszą głowę; ja jestem czysty, od tej chwili pójdę do pogan.

7 I po odejściu stamtąd, wszedł do domu pewnego człowieka, o imieniu Justus, czczącego Boga, którego dom sąsiadował z synagogą.

8 A Kryspus, przełożony synagogi, uwierzył w Pana z całym swoim domem, i wielu z Koryntian, którzy słuchali, uwierzyło i zostało ochrzczonych.

9 A Pan w nocy przez widzenie powiedział Pawłowi: Nie bój się, lecz mów i nie milcz;

10 Dlatego, że ja jestem z tobą i nikt nie tknie ciebie, aby cię skrzywdzić, ja bowiem mam wielki lud w tym mieście.

11 Osiadł tam zatem na rok i sześć miesięcy, nauczając u nich Słowa Bożego.

12 A gdy Gallion był prokonsulem Achai, powstali jednomyślnie Żydzi przeciwko Pawłowi i przyprowadzili go przed sędziowski tron, mówiąc:

13 Ten człowiek namawia ludzi, żeby służyli Bogu wbrew Prawu.

14 A gdy Paweł miał zamiar otworzyć usta, Gallion powiedział do Żydów: O Żydzi! Gdyby rzeczywiście to było jakieś bezprawie lub jakieś niegodziwe przestępstwo, cierpliwie bym wysłuchał tej sprawy.

15 Lecz jeśli jest spór o słowa i o imiona, i o wasze Prawo, sami to rozpatrzcie; albowiem ja nie chcę być sędzią tych spraw.

16 I przepędził ich sprzed sędziowskiego tronu.

17 A wszyscy Grecy pochwycili Sostenesa, przełożonego synagogi i bili go przed sędziowskim tronem, a Galliona nic to nie obchodziło.

18 A Paweł pozostał tam jeszcze przez wiele dni i gdy pożegnał się z braćmi, odpłynął do Syrii, a z nim Pryscylla i Akwila. W Kenchreach ogolił sobie głowę, bo uczynił ślub.

19 I przybył do Efezu, i tam ich pozostawił, a sam wszedł do synagogi i rozprawiał z Żydami.

20 A gdy oni prosili, aby u nich został przez dłuższy czas, nie zgodził się,

21 Ale pożegnał się z nimi i powiedział: Niewątpliwie, trzeba mi nadchodzące święto obchodzić w Jerozolimie; lecz znów do was wrócę, za wolą Boga. I odpłynął z Efezu.

22 A gdy przybył do Cezarei, wstąpił i pozdrowił zbór, i zszedł do Antiochii;

23 I pozostał tam przez pewien czas, i gdy wyszedł, przeszedł kolejno krainę galacką i Frygię, umacniając wszystkich uczniów.

24 A do Efezu przyszedł pewien Żyd, o imieniu Apollos, rodem z Aleksandrii, człowiek wymowny, biegły w Pismach.

25 Ten był pouczony o drodze Pana, a pałając w duchu, mówił i nauczał dokładnie o Panu, wiedząc tylko o chrzcie Jana.

26 I zaczął śmiało mówić w synagodze. A gdy usłyszeli go Akwila i Pryscylla, wzięli go ze sobą i dokładniej wyłożyli mu drogę Bożą.

27 A gdy chciał iść do Achai, bracia napisali do uczniów, zachęcając, aby go przyjęli; i gdy tam przyszedł, wiele pomagał tym, którzy uwierzyli dzięki łasce Bożej.

28 Zdecydowanie bowiem zbijał twierdzenia Żydów, publicznie wykazując z Pisma, że Jezus jest Mesjaszem.