TNP

II List do Tesaloniczan 2

1 A prosimy was, bracia, co do przyjścia Pana naszego Jezusa Chrystusa i naszego zgromadzenia się przed Nim,
2 Nie dajcie się co do tego tak szybko zachwiać w swoim myśleniu, ani zatrważać, czy to przez ducha, czy to przez słowo, czy to przez list rzekomo przez nas napisany, jakoby już nastał dzień Chrystusa,
3 Aby was nikt w żaden sposób nie zwiódł; gdyż dzień ten nie nastanie, jeśli najpierw nie przyjdzie odstępstwo i nie zostanie objawiony człowiek grzechu, syn zatracenia,
4 Który sprzeciwia się i wynosi nad wszystko, co nazywa się bogiem lub jest przedmiotem czci, tak że on w świątyni Boga zasiądzie jako bóg, wskazując na siebie samego, że jest bogiem.
5 Czy nie pamiętacie, że jeszcze będąc u was, mówiłem wam o tych sprawach?
6 A teraz wiecie, co go powstrzymuje, aż do chwili, by go objawiono we właściwym czasie.
7 Bo tajemnica bezprawia już działa; dopóki ten jedyny, który teraz powstrzymuje, nie zaistniałby ze środka.
8 A wtedy zostanie objawiony ów nieprawy, którego Pan zabije tchnieniem swoich ust i zniszczy manifestacją swojego przyjścia;
9 Jego przyjście jest według skutecznego działania szatana, w całej mocy i znakach, i cudach kłamstwa,
10 I w całym podstępie niesprawiedliwości w tych, którzy giną, za to, że nie przyjęli oni miłości prawdy, aby zostać zbawionymi.
11 I dlatego pośle im Bóg skuteczne działanie błędu, po to, by uwierzyli oni temu kłamstwu,
12 Aby zostali osądzeni wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, lecz znaleźli upodobanie w niesprawiedliwości.
13 Lecz my powinniśmy zawsze dziękować Bogu za was, bracia, którzy jesteście umiłowani przez Pana, że Bóg od początku wybrał was dla siebie ku zbawieniu w uświęceniu Ducha i w wierze w prawdę,
14 Do czego powołał was przez naszą Ewangelię dla pozyskania dla siebie chwały Pana naszego Jezusa Chrystusa.
15 Dlatego, bracia, stójcie mocno i trzymajcie się przekazów nauki, których zostaliście nauczeni, czy to przez słowo, czy to przez nasz list.
16 A sam Pan nasz Jezus Chrystus, i Bóg i Ojciec nasz, Ten, który nas umiłował i dał wieczne pocieszenie i nadzieję dobrą w łasce,
17 Oby pocieszył wasze serca i utwierdził was w każdym słowie i w dobrym dziele.