4
A jeśli jakaś wdowa ma dzieci lub wnuki, niech najpierw uczą się one pobożnie szanować swój dom i oddawać w zamian wdzięczność rodzicom; jest to bowiem piękne i godne przyjęcia przed obliczem Boga.
5
Wdową prawdziwie jest ta, która jest osamotniona i pokłada nadzieję w Bogu, i trwa w błaganiach i modlitwach dniem i nocą.
8
A jeśli ktoś o swoich, a nade wszystko o domowników, nie ma starania, ten zaparł się wiary i jest gorszy od niewierzącego.
9
Na listę wdów niech jest zapisana ta, mająca nie mniej niż sześćdziesiąt lat, która była żoną jednego męża,
10
Mająca świadectwo dobrych czynów, że wychowała dzieci, że była gościnna, że umywała nogi świętym, że pomagała uciśnionym, że podejmowała się każdego dobrego dzieła.
11
Natomiast młodszych wdów do nich nie zaliczaj; bo kiedy namiętności odwodzą je od Chrystusa, chcą wychodzić za mąż.
13
Jednocześnie też są próżne, uczą się chodzić od domu do domu, a nie tylko próżne, ale też są rozgadane i wścibskie, i mówią czego nie potrzeba.
14
Chcę więc, aby młodsze wychodziły za mąż, rodziły dzieci, zarządzały domem, by nie dawały przeciwnikowi okazji do obmowy;
16
Dlatego, jeśli jakiś wierzący czy wierząca ma wdowy, niech je wspomaga, aby zbór nie był obciążany, aby wspomagał te, które prawdziwie są wdowami.
17
Starsi, którzy dobrze przewodzą, niech będą uznani za godnych podwójnej czci, a przede wszystkim ci, którzy trudzą się w słowie i nauce.
18
Albowiem Pismo mówi: Młócącemu wołowi nie zawiążesz pyska; i: Godny jest pracownik swojej zapłaty.
21
Zaświadczam przed obliczem Boga i Pana Jezusa Chrystusa, i wybranych aniołów, abyś tego strzegł bez uprzedzeń, nie czyniąc niczego stronniczo.
22
Rąk na nikogo pośpiesznie nie nakładaj ani nie miej udziału w cudzych grzechach; samego siebie zachowuj czystym.
23
Już więcej samej wody nie pij, ale używaj w małej ilości wina ze względu na żołądek i częste twoje choroby.
24
Grzechy niektórych ludzi są wcześniej jawne i poprzedzają sąd, natomiast za niektórymi podążają w ślad.