I List do Tesaloniczan 4

1 W końcu więc, bracia, prosimy was i zachęcamy w Panu Jezusie, tak jak przyjęliście od nas, jak macie postępować i podobać się Bogu, abyście tym więcej obfitowali;

2 Gdyż wiecie, jakie daliśmy wam rozkazy za sprawą Pana Jezusa.

3 To jest bowiem wola Boża, wasze uświęcenie, żebyście powstrzymywali się od nierządu;

4 Aby każdy z was umiał utrzymywać swoje naczynie w świętości i czci;

5 Nie w namiętności żądzy, tak jak poganie, nieznający Boga.

6 Aby nikt nie wykraczał przeciwko swojemu bratu i w tej sprawie go nie oszukiwał; bo PAN jest mścicielem tego wszystkiego, tak jak wam wcześniej zapowiedzieliśmy i zaświadczyliśmy.

7 Bóg bowiem nie powołał nas do nieczystości, ale do uświęcenia.

8 Zatem kto to odrzuca, odrzuca nie człowieka, ale Boga, który też dał nam swojego Ducha Świętego.

9 Natomiast o miłości braterskiej nie mamy potrzeby wam pisać; bo wy sami jesteście przez Boga nauczeni, abyście miłowali jedni drugich.

10 Czynicie to bowiem wobec wszystkich braci w całej Macedonii; ale was zachęcamy, bracia, żebyście w tym bardziej obfitowali,

11 I abyście uczynili swoim celem życie ciche, i czynili swoje obowiązki, i pracowali własnymi rękami, jak wam rozkazaliśmy,

12 Abyście dostojnie postępowali wobec tych, którzy są na zewnątrz i nikogo nie potrzebowali.

13 A nie chcę, bracia, abyście nie wiedzieli o tych, którzy zasnęli, żebyście nie byli zasmucani, tak jak pozostali, którzy nie mają nadziei.

14 Jeśli bowiem wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, tak i tych, którzy zasnęli ze względu na Jezusa, Bóg poprowadzi razem z Nim.

15 Bo to mówimy wam w Słowie Pana, że my żyjący, nadal pozostawiani na przyjście Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli.

16 Gdyż sam Pan na okrzyk, na głos archanioła i na głos trąby Bożej zstąpi z nieba, a umarli w Chrystusie powstaną najpierw.

17 Potem my, pozostający przy życiu, równocześnie z nimi zostaniemy porwani w obłokach na spotkanie Pana, w powietrze; i tak zawsze będziemy z Panem.

18 Dlatego pocieszajcie jedni drugich tymi słowami.