I List do Koryntian 8

1 Co do ofiar składanych bożkom, wiemy, że wszyscy mamy poznanie. Poznanie nadyma, ale miłość buduje.

2 A jeśli ktoś mniema, że coś zna, niczego jeszcze nie zna tak, jak należało poznać;

3 Lecz jeśli ktoś miłuje Boga, ten też jest przez Niego poznany.

4 Co do pokarmów ofiarowanych bożkom, wiemy, że bożek na świecie jest niczym, ani nie ma żadnego innego boga, z wyjątkiem Jednego.

5 I chociaż rzeczywiście są tacy, którzy są nazwani bogami, czy to na niebie, czy to na ziemi – jest wielu takich bogów i panów,

6 Ale dla nas jest jeden Bóg Ojciec, z którego wszystko i my dla Niego, i jeden Pan Jezus Chrystus, przez którego wszystko, i my przez Niego.

7 Ale nie we wszystkich jest to poznanie; niektórzy natomiast z sumieniem pod wpływem bożka jedzą pokarmy aż do teraz jako ofiarowane bożkowi, a sumienie ich będąc słabe, jest plamione.

8 Ale pokarm nie stawia nas przy Bogu; bo jeśli jemy, nic nie zyskujemy; a jeśli nie jemy, nic nam nie brakuje.

9 Baczcie natomiast, aby to wasze prawo wyboru nie było powodem potknięcia dla słabych.

10 Jeśli bowiem ktoś ujrzałby ciebie, który masz poznanie, spoczywającego przy posiłku w świątyni bożka, to czy słabe sumienie jego nie będzie pobudzone do jedzenia pokarmów ofiarowanych bożkom?

11 I ulegnie zgubie z powodu twojego poznania słaby brat, za którego Chrystus umarł.

12 A tak, grzesząc wobec braci i raniąc ich słabe sumienie, grzeszycie wobec Chrystusa.

13 Dlatego, jeśli pokarm powoduje upadek mojego brata, nie będę jadł mięsa na wieki, aby nie przyczynić się do upadku mojego brata.