I List do Koryntian 10

1 Nie chcę natomiast, bracia, abyście nie wiedzieli, że nasi ojcowie wszyscy byli pod obłokiem i wszyscy przeszli przez morze,

2 I wszyscy w Mojżesza zanurzyli się w obłoku i w morzu,

3 I wszyscy zjedli ten sam duchowy pokarm,

4 I wszyscy wypili ten sam duchowy napój; pili bowiem z duchowej skały, która im towarzyszyła – a tą skałą był Chrystus.

5 Lecz w większości z nich Bóg nie miał upodobania; ciała ich bowiem zostały rozrzucone na pustyni.

6 A te wydarzenia stały się dla nas przykładem, abyśmy nie pożądali złych rzeczy, jak oni pożądali.

7 Nie stawajcie się też bałwochwalcami, jak niektórzy z nich, jak jest napisane: Siadł lud, aby zjeść i wypić, i wstali, aby się bawić.

8 Nie oddawajmy się nierządowi, jak niektórzy z nich oddali się nierządowi i padło ich jednego dnia dwadzieścia trzy tysiące.

9 Ani nie kuśmy Chrystusa, jak niektórzy z nich kusili i poginęli od węży.

10 Ani nie szemrajcie, jak niektórzy z nich szemrali i poginęli za sprawą Niszczyciela.

11 To wszystko natomiast, zdarzało się im dla przykładu, a zostało napisane dla napomnienia nas, do których dosięgnął koniec wieków.

12 A tak, komu wydaje się, że stoi, niech patrzy, aby nie upadł.

13 Nie inna pochwyciła was pokusa jak tylko ludzka; ale Bóg jest wierny, On nie dopuści, abyście byli kuszeni ponad to, co możecie unieść, ale razem z pokusą uczyni i wyjście, abyście ją mogli cierpliwie dźwigać.

14 Dlatego, moi umiłowani, uciekajcie od bałwochwalstwa.

15 Jako do rozsądnych mówię; wy osądźcie, co mówię.

16 Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czyż nie jest społecznością krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czyż nie jest społecznością ciała Chrystusa?

17 Bo jak jeden jest chleb, tak wielu nas jest jednym ciałem, wszyscy mamy bowiem cząstkę z tego jednego chleba.

18 Przyglądajcie się Izraelowi według ciała; czyż ci, którzy jedzą ofiary, nie są uczestnikami ołtarza?

19 Co zatem mówię? Że bożek jest czymś, lub że ofiara złożona bożkom jest czymś?

20 Raczej, że to, co ofiarowują poganie, ofiarowują demonom, a nie Bogu; a nie chcę, abyście stawali się wspólnikami demonów.

21 Nie możecie pić kielicha Pana i kielicha demonów; nie możecie mieć udziału w stole Pana i stole demonów.

22 Czy chcemy pobudzać Pana do zazdrości? Czy jesteśmy mocniejsi od Niego?

23 Wszystko mi wolno, ale nie wszystko jest pożyteczne; wszystko mi wolno, ale nie wszystko buduje.

24 Niech nikt nie szuka swego, lecz każdy tego, co drugiej osoby.

25 Jedzcie wszystko, co sprzedaje się w jatkach, o nic nie pytając z powodu sumienia.

26 Albowiem PANA jest ziemia i cała jej pełnia.

27 A jeśli ktoś z niewierzących zaprosi was, a chcecie pójść, wszystko, co przed wami jest postawione, jedzcie, o nic nie pytając z powodu sumienia.

28 Jeśli natomiast ktoś powiedziałby: To jest ze złożonej bożkom ofiary; nie jedzcie z powodu tego, który to ujawnił i z powodu sumienia; gdyż PANA jest ziemia i cała jej pełnia.

29 Mówię natomiast nie o twoim sumieniu, ale tej drugiej osoby; dlaczego bowiem inne sumienie sądzi moją wolność?

30 A jeśli ja z wdzięcznością biorę cząstkę pokarmu, dlaczego mają mi urągać za to, za co ja dziękuję?

31 Czy więc jecie, czy pijecie, czy cokolwiek czynicie, wszystko czyńcie na chwałę Boga.

32 Nie dawajcie zgorszenia ani Żydom, ani Grekom, ani Kościołowi Boga;

33 Tak jak i ja staram się we wszystkim podobać się wszystkim, nie szukając w tym korzyści własnej, lecz wielu, aby byli zbawieni.